ارزهای اصلی رمزنگاری

به عنوان بخشی از کار ما در مورد سرمایه گذاری حلال در IFG ، ما با جزئیات زیادی در حال پوشش فناوری cryptocurrency و blockchain هستیم. می توانید تمام سری مقاله های ما را در مورد این موضوع در اینجا بخوانید.

در این مقاله مقدمه ای به برخی از ارزهای مهم رمزنگاری می کنیم.

بیت کوین blockchain را به عنوان یک مفهوم محبوب کرد ، اما همچنین باعث ایجاد کنجکاوی و ابتکار عمل شد که منجر به ایجاد بسیاری از سکه ها و نشانه های دیگر شد.

چند ارز رمزنگاری وجود دارد که در حوزه ارز دیجیتال مشهور هستند. ما اینها را به سه نوع تقسیم کرده ایم:

• AltCoins - سایر ارزهای رمزنگاری شده پس از بیت کوین با یک عملکرد مشابه راه اندازی شدند. این گاهی اوقات می تواند به سایر ارزهای رمزنگاری شده که بیت کوین نیستند اشاره کند.
• سکه های متمرکز حریم خصوصی - ارزهای رمزپایه منحصر به فرد که به ناشناس بودن کل در هنگام انجام معاملات امکان پذیر است.
• سکه های پایدار - ارزهای رمزپایه که برای به حداقل رساندن نوسانات قیمت طراحی شده اند. آنها معمولاً به یک ارز فیات متصل می شوند.

کرکی

اتریوم (ETH)

این محبوب ترین cryptocurrency بعد از بیت کوین است. برای عدم تمرکز یک سیستم ، ما به شبکه بزرگی از رایانه ها نیاز داریم.

تنها شبکه بزرگ قبل از اتریوم بیت کوین بود ، اما زبان اسکریپت مورد استفاده در بیت کوین به عنوان ناقص طراحی شده است- که اساساً به این معنی است که این زبان در کاربردهای آن محدود است.

برای ایجاد سیستم غیرمتمرکز پیچیده خود ، به یک زبان جدید و شبکه بزرگی از رایانه ها نیاز دارید که از رفتار بیت کوین تقلید می کند - به وضوح کار آسانی نیست.

در اینجا جایی است که Ethereum قدم می زند. عملکرد اصلی آن این است که بستر DAPP ها (برنامه های غیر متمرکز) باشد و قراردادهای هوشمند را فعال کنید (در صورت پروتکل ها). هزاران رایانه در سراسر جهان از اتریوم استفاده می کنند و برنامه هایی را که نوشته شده است اجرا می کنند.

اتر نشانه ای است که برای ایجاد انگیزه در شبکه استفاده می شود. هنگامی که کاربران یک قرارداد هوشمند را مستقر می کنند ، باید به اتر بپردازند- این امر استفاده غیر ضروری از شبکه Ethereum را انجام می دهد. تمام کاری که شما باید انجام دهید این است که استحکام (زبان اتریوم) را یاد بگیرید و می توانید برنامه غیر متمرکز خود را برنامه ریزی کنید.

اتریوم کلاسیک

شبکه اتریوم این قراردادها را اجرا می کند. نکته منفی این است که - بر خلاف قراردادهای دنیای واقعی - قراردادهای هوشمند نمی توانند انعطاف پذیر باشند و روح قانون را در نظر بگیرند. پس از برقراری قرارداد در شبکه ، تغییر ناپذیر (غیرقابل تغییر) است. قانون اساسی در اینجا این است که کد قانون است.

در سال 2016 ، هک DAO (سازمان خودمختار غیر متمرکز) این قانون را زیر سوال برد. 150 میلیون دلار اتر توسط یک هکر که در کد نقاط ضعف پیدا کرده بود به سرقت رفت. دقیقاً مانند یک لایور ، نقاط ضعف در سیستم پیدا می کند ، بسیاری معتقدند که "هکر" صرفاً یک حفره پیدا کرده است و کد هنوز هم قانون است.

توسعه دهندگان اتریوم بیرون آمدند و پروتکل اتریوم را تغییر دادند. کسانی که با این حرکت مخالف بودند به blockchain اصلی که اکنون به نام Ethereum Classic نامیده می شود ، مخالف بودند. blockchain به روز شده همان چیزی است که بیشتر به عنوان Ethereum شناخته می شود.

Ripple (XRP)

راه اندازی Ripple با سایر ارزهای رمزپایه بسیار متفاوت است. یک بدنه حاکم واضح وجود دارد- آزمایشگاه های ریپل- که بخش هایی از گره های اعتبار سنج را کنترل می کند و در مورد نحوه تغییر ساختار اعتبار سنج تصمیم می گیرد.

Ripple با بانک ها و تنظیم کننده ها کار می کند و به گونه ای طراحی شده است که بانک ها بتوانند پرداخت های مرزی را در زمان واقعی ، با شفافیت پایان به پایان و با هزینه کمتری تسویه کنند. برخلاف سایر ارزهای رمزنگاری ، ریپل اجازه نمی دهد که کاربر ناشناس بودن در پشت نام مستعار باشد. معدن این ارز وجود ندارد. 100 میلیارد نشانه در آغاز آن کاشت شد.

ستاره

با استفاده از کد موج دار ، استلر یک هدف مشابه در ذهن دارد. هدف آنها این است که معاملات مرزی را ارزان تر کنند. در حالی که ریپل نهادهای مالی را هدف قرار می دهد ، ستاره به سمت افراد و افراد کشورهای در حال توسعه است.

Bitcoin Cash (BCH)

هنگامی که کاربران درون یک blockchain نمی توانند در مورد یک پروتکل خاص توافق کنند ، شکاف وجود دارد. مانند Ethereum از Ethereum Classic ، BCH Cash Cash از بیت کوین (BTC) تقسیم شده است. هر دوی آنها دارای سابقه مشترک هستند اما یکی از نرم افزارهای به روز شده را اجرا می کند. تفاوت اصلی بین این دو اندازه بلوک است. BCH دارای اندازه بلوک 8 مگابایت در حالی که BTC به 1 مگابایت محدود است. کاربران پول نقد بیت کوین به طور معمول انتظار زمان معاملات سریعتر را دارند.

Litecoin (LTC)

مانند BCH ، Litecoin زمان معاملات سریعتر را ارائه می دهد. این کار قادر به انجام این کار است زیرا نرخ تولید بلوک کارآمدتر و سریع تری دارد. این ششمین cryptocurrency در جهان است.

سکه های محور حریم خصوصی

ZCASH

Zcash از نظر استفاده کم است ، اما از استفاده گسترده در فعالیت های زیرزمینی مانند وب تاریک برخوردار است. این امنیت رمزنگاری اضافی را در مورد هویت های پشت معاملات فراهم می کند.

مونرو (XMR)

امضاهای حلقه ای به Monero اجازه می دهد تا کاربران را قادر سازد تا حریم خصوصی را کامل کنند. این تکنیک جدا کردن یک امضای خاص در بین گروه امضاها که در ابتدا معامله را امضا می کردند ، دشوار می کند.

خط تیره

Dash به کاربران امکان می دهد انتخاب کنند که آیا معاملات آنها ناشناس و خصوصی است یا خیر. با این حال ، ویژگی ارسال خصوصی هزینه معاملات شما را افزایش می دهد.

سکه های پایدار

مشکلی که در بسیاری از ارزهای رمزنگاری وجود دارد این است که آنها بسیار بی ثبات هستند و نمی توانند ارزهای سنتی را رقیب کنند. سکه های پایدار سعی می کنند این مشکل را برطرف کنند.

آنها ارزهای کامل نیستند زیرا نرخ ارز خاص خود را ندارند ، اما به یک ارز فیات به عنوان مثال متصل می شوند. USD یا GBP. با این حال ، آنها به احتمال زیاد به عنوان یک دارایی آیه ای که ارز است که یک لایه اضافی از انطباق نظارتی را باز می کند ، برچسب گذاری می شوند.

علاوه بر این ، صادرکنندگان پایدار سکه برای تهیه نسخه پشتیبان از سکه خود باید از ذخیره کافی فیات اطمینان حاصل کنند.

پندار

Tether دارای بالاترین درپوش بازار سکه پایدار است. آنها خود را به عنوان "یک بستر فعال شده توسط blockchain طراحی شده اند که برای تسهیل استفاده از ارزهای فیات به صورت دیجیتالی طراحی شده است."

JP Morgan Coin

سکه JPM بر اساس 1: 1 توسط سرمایه ذخیره USD بانک پشتیبانی می شود. عملکرد اصلی آن انجام معاملات مرزی برای مشتریان نهادی بانک ارزان تر و سریعتر است.

لیبرا

ترازو یک ارز دیجیتالی است که توسط فیس بوک پیشنهاد شده است. در حال حاضر هنوز در مراحل توسعه آن است.

LIBRA قصد دارد در همه تلفن های هوشمند سطح ورودی در دسترس باشد. برای حفظ ثبات خود ، از Libra با ذخیره پول نقد یا اوراق بهادار کوتاه مدت دولت حمایت می شود.

پذیرایی از لیبرا خوب نبوده است. ویزا و پی پال از کنسرسیوم 28 عضو موسس خود خارج شده اند.