بیماری ویروس ابولا

بیماری ویروس ابولا (EVD یا ابولا) یک بیماری نادر اما شدید در انسان است. اغلب کشنده است.

مردم با لمس کردن به ابولا آلوده می شوند:

• حیوانات آلوده هنگام تهیه ، پخت و پز یا خوردن آنها
• مایعات بدن یک فرد آلوده مانند بزاق ، ادرار ، مدفوع یا مایع منی
• چیزهایی که مایعات بدن یک فرد آلوده مانند لباس یا ورق دارند.

ابولا از طریق برش در پوست یا هنگام لمس چشم ، بینی یا دهان به بدن وارد بدن می شود.

علائم اولیه شامل تب ، خستگی و سردرد است.

برخی از انواع ابولا را می توان با واکسن ها پیشگیری کرد و با داروها درمان شد.

ابولا برای اولین بار در سال 1976 در 2 شیوع همزمان ظاهر شد ، یکی در حال حاضر Nzara ، سودان جنوبی و دیگری در Yambuku ، جمهوری دموکراتیک کنگو. دومی در روستایی در نزدیکی رودخانه ابولا رخ داده است که از آن این بیماری نام خود را می گیرد.

خانواده ویروس Filoviridae شامل 3 جنس است: Cuevavirus ، Marburgvirus و Ebolavirus. در درون جنس ابالویروس ، 6 گونه مشخص شده است: Zaire ، Bundibugyo ، سودان ، Taï Forest ، Reston و Bombali.

انتقال

تصور می شود که خفاش های میوه ای از خانواده Pteropodidae میزبان ویروس ابولا طبیعی هستند. ابولا از طریق تماس نزدیک با خون ، ترشحات ، اندام ها یا سایر مایعات بدن حیوانات آلوده مانند خفاش های میوه ای ، شامپانزه ها ، گوریل ها ، میمون ها ، آنتلوپ جنگل یا زباله ها که بیمار یا مرده و یا در جنگل باران هستند ، وارد جمعیت انسان می شوند.

ابولا سپس از طریق انتقال انسان به انسان از طریق تماس مستقیم (از طریق پوست شکسته یا غشاهای مخاطی) با:

• خون یا مایعات بدن شخصی که از نظر ابولا بیمار است یا درگذشته است. وت
• اشیاء آلوده به مایعات بدن (مانند خون ، مدفوع ، استفراغ) از شخصی که مبتلا به ابولا یا بدن شخصی است که در اثر ابولا درگذشت.

کارگران مراقبت های بهداشتی در هنگام معالجه بیماران مبتلا به مظنون یا تأیید شده به ابولا آلوده شده اند. این امر از طریق تماس نزدیک با بیماران اتفاق می افتد که اقدامات احتیاطی کنترل عفونت به شدت انجام نمی شود.

مراسم دفن که شامل تماس مستقیم با بدن متوفی است نیز می تواند در انتقال ابولا نقش داشته باشد.

تا زمانی که خون آنها حاوی ویروس باشد ، افراد عفونی می شوند. پس از بهبودی ، امکان انتقال جنسی وجود دارد که می تواند با پشتیبانی و اطلاعات برای بازماندگان کاهش یابد.

زنان باردار که ابولا حاد می شوند و از این بیماری بهبود می یابند ، هنوز هم ویروس را در شیر مادر یا مایعات و بافت های مربوط به بارداری حمل می کنند.

علائم

علائم عفونت ابولا می تواند ناگهانی باشد و شامل تب، خستگی، درد عضلانی، سردرد و گلودرد باشد. به دنبال آن استفراغ، اسهال، بثورات پوستی و خونریزی داخلی و خارجی رخ می دهد.

از زمانی که فردی آلوده می شود تا علائم بیماری معمولاً بین 2 تا 21 روز است. فرد مبتلا به ابولا تنها زمانی می تواند بیماری را سرایت کند که علائمی داشته باشد. افراد می توانند تا زمانی که بدنشان حاوی ویروس باشد، حتی پس از مرگ، ابولا را پخش کنند.

پس از بهبودی از ابولا، برخی از افراد ممکن است دو سال یا بیشتر علائم داشته باشند. این علائم می تواند شامل موارد زیر باشد:

• احساس خستگی
• سردرد
• درد عضلات و مفاصل
• درد چشم و مشکلات بینایی
• افزایش وزن
• درد شکم و از دست دادن اشتها
• ریزش مو و مشکلات پوستی
• مشکل خواب
• از دست دادن حافظه
• از دست دادن شنوایی
• افسردگی و اضطراب

اگر افراد دارای موارد زیر هستند، باید با یک متخصص مراقبت های بهداشتی صحبت کنند:

• علائم و در منطقه ای بوده اند که ابولا یا
• با فردی که ممکن است ابولا داشته باشد در تماس بوده است.

تشخیص

تشخیص بالینی بیماری ویروس ابولا از سایر بیماری های عفونی مانند مالاریا، تب حصبه و مننژیت می تواند دشوار باشد. بسیاری از علائم بارداری و بیماری ابولا نیز کاملا مشابه هستند. به دلیل خطراتی که برای بارداری و خود آنها وجود دارد، در صورت مشکوک بودن به ابولا، زنان باردار باید به سرعت مورد آزمایش قرار گیرند.

تأیید اینکه علائم ناشی از عفونت ویروس ابولا است با استفاده از روش های تشخیصی زیر انجام می شود:

• سنجش ایمونوسوربنت مرتبط با آنزیم جذب آنتی بادی (ELISA)
• تست های تشخیص جذب آنتی ژن
• تست خنثی سازی سرم
• روش واکنش زنجیره ای پلیمراز ترانس کریپتاز معکوس (RT-PCR).
• میکروسکوپ الکترونی
• جداسازی ویروس با کشت سلولی

رفتار

افرادی که علائم ابولا دارند باید فورا تحت مراقبت های پزشکی قرار گیرند. مراقبت زودهنگام شانس فرد را برای زنده ماندن از ابولا افزایش می دهد.

درمان شامل مایعات و داروهای خوراکی یا داخل وریدی است که در بیمارستان ارائه می شود.

مراقبت از افراد مبتلا به ابولا در خانه بی خطر نیست، زیرا ممکن است افراد دیگر را بیمار کند. در خانه، آنها همان سطح مراقبتی را که می توانند از متخصصان دریافت کنند، دریافت نخواهند کرد.

یک واکسن موثر برای نوع زئیری ابولا وجود دارد که بیشتر در گینه و جمهوری دموکراتیک کنگو یافت می شود. با آنتی بادی درمان می شود. این داروهای آنتی بادی به صورت داخل وریدی تجویز می شوند و شانس بقا را افزایش می دهند.

تحقیقات برای یافتن واکسن و درمان برای انواع دیگر ابولا ادامه دارد.

برای همه انواع ابولا، درمان های حمایتی جان انسان ها را نجات می دهد و شامل موارد زیر است:

• مایعات خوراکی یا داخل وریدی
• انتقال خون
• داروهای مربوط به سایر عفونت ها ممکن است مانند مالاریا
• داروهای درد ، حالت تهوع ، استفراغ و اسهال.

WHO دارای راهنمایی هایی است که به تشریح مراقبت های پشتیبانی بهینه از بیماران ابولا ، باید از آزمایشات مربوطه گرفته تا تجویز ، مدیریت درد ، تغذیه و عفونت های مشترک (مانند مالاریا) و سایر رویکردهایی که بیمار را در بهترین مسیر بهبودی قرار می دهد ، دریافت کنند.

در شیوع ابولا 2018-2020 در جمهوری دموکراتیک کنگو ، اولین کارآزمایی کنترل تصادفی چند دارویی برای ارزیابی اثربخشی و ایمنی داروهای مورد استفاده در درمان بیماران ابولا انجام شد. که در مورد درمان ها و رویکردهای توصیه شده راهنمایی زندگی می کند.

پیشگیری و کنترل

مردم می توانند خود را از دریافت ابولا محافظت کنند:

• شستشوی دست ها
• جلوگیری از لمس مایعات بدن افرادی که ابولا دارند یا ممکن است داشته باشند
• دست زدن به اجساد افرادی که بر اثر ابولا جان خود را از دست داده اند
• در صورت خطر ابتلا به نوع ذیر ابولا ، واکسن ابولا را بدست آورید.

واکسن Ervebo نشان داده شده است که در محافظت از مردم از گونه های ابروویروس zaire مؤثر است و توسط گروه مشاوره استراتژیک متخصصان در زمینه واکسیناسیون به عنوان بخشی از مجموعه گسترده ای از ابزارهای پاسخ به شیوع ابولا توصیه می شود.

کنترل شیوع خوب به استفاده از بسته مداخلات ، از جمله مدیریت پرونده ، نظارت و ردیابی تماس ، یک سرویس آزمایشگاهی خوب ، دفن ایمن و بسیج اجتماعی متکی است. درگیری جامعه برای کنترل موفقیت آمیز شیوع شیوع مهم است. افزایش آگاهی از عوامل خطر برای عفونت ابولا و اقدامات محافظتی (از جمله واکسیناسیون) که افراد می توانند از آن استفاده کنند ، روشی مؤثر برای کاهش انتقال انسان است. پیام ریسک کاهش خطر باید روی چندین عامل متمرکز شود:

• کاهش خطر انتقال حیات وحش به انسان
• کاهش خطر انتقال انسان به انسان
• اقدامات مهار شیوع ، از جمله دفن ایمن و با عزت مردگان
• کاهش خطر انتقال جنسی احتمالی
• کاهش خطر انتقال از مایعات و بافت مربوط به بارداری.

کارگران مراقبت های بهداشتی ، بدون در نظر گرفتن تشخیص فرض شده ، همیشه باید هنگام مراقبت از بیماران اقدامات احتیاطی استاندارد را انجام دهند. این موارد شامل بهداشت اساسی دست ، بهداشت تنفسی ، استفاده از تجهیزات محافظ شخصی (برای مسدود کردن پاشش ها یا سایر تماس ها با مواد آلوده) ، شیوه های تزریق ایمن و روشهای دفن ایمن است.

کارگران مراقبت های بهداشتی که از بیماران مبتلا به ویروس مظنون یا تأیید شده ابولا مراقبت می کنند ، باید اقدامات کنترل عفونت اضافی را برای جلوگیری از تماس با مایعات خون و بدن بیمار و سطوح آلوده یا موادی مانند لباس و ملافه انجام دهند.

کارگران آزمایشگاهی نیز در معرض خطر هستند. نمونه هایی که از انسان و حیوانات برای بررسی عفونت ابولا گرفته شده است باید توسط کارمندان آموزش دیده انجام شود و در آزمایشگاههای مجهز مناسب فرآوری شود.

که مشاوره مفصلی در مورد پیشگیری و کنترل عفونت ابولا ارائه داده است:

• پیشگیری از عفونت و راهنمایی کنترل برای مراقبت از بیماران مبتلا به مظنون یا تأیید شده از تب خونریزی فیلوویروس در محیط های مراقبت های بهداشتی ، با تمرکز بر ابولا

چه کسی پاسخ می دهد

WHO با کشورها برای جلوگیری از شیوع ابولا با حفظ نظارت بر بیماری ویروس ابولا و حمایت از کشورهای در معرض خطر برای تهیه برنامه های آمادگی ، همکاری می کند. این سند راهنمایی های کلی برای کنترل شیوع ویروس ابولا و ماربورگ را ارائه می دهد:

• اپیدمی بیماری ویروس ابولا و ماربورگ: آمادگی ، هشدار ، کنترل و ارزیابی

هنگامی که یک شیوع تشخیص داده می شود ، که با حمایت از مشارکت جامعه ، تشخیص بیماری ، ردیابی تماس ، واکسیناسیون ، مدیریت مورد ، خدمات آزمایشگاهی ، کنترل عفونت ، تدارکات و آموزش و کمک با شیوه های دفن ایمن و با عزت پاسخ می دهد.

چه کسی مشاوره و راهنمایی برای مدیریت شیوع ابولا دارد:

• مدیریت بالینی
• شیوع بیماری
• سیاست و استانداردهای محصول بهداشتی - استاندارد سازی واکسن
• وسایل پزشکی برای شیوع ابولا
• بهداشت و تحقیقات جنسی و تولید مثل (SRH) و ابولا