حدس و گمان ، عرضه پول و نامشخص قیمت در بازارهای مالی: یک مطالعه آزمایشی

برای بررسی چگونگی تأثیر تجارت سوداگرانه بر قیمت در بازارهای مالی ، ما یک آزمایش بازار آزمایشگاه را با حدس و گمان سرمایه گذاران (که سود سهام و تجارت را فقط برای سود سرمایه جمع نمی کنند) و سرمایه گذاران جمع آوری سود انجام می دهیم. علاوه بر این ، ما بازارها را در دو سطح مختلف عرضه پول کار می کنیم. ما می دانیم که در مراحل با سرمایه گذاران فقط حدس و گمان حاضر (i) انحراف قیمت از اصول بزرگتر است.(ب) قیمت ها بی ثبات تر هستند.(iii) سوءاستفاده با تعداد نقل و انتقالات تا زمان بلوغ افزایش می یابد. و (IV) معاملات سوداگرانه وقتی عرضه پول زیاد (پایین) باشد ، قیمت ها را به سمت بالا (رو به پایین) سوق می دهد. این نتایج حاکی از آن است که کنترل عرضه پول می تواند به تثبیت قیمت دارایی کمک کند.

معرفی

دلالان معامله گران کوتاه مدت هستند که به دنبال سود سرمایه هستند. ارزش یک امنیت برای آنها بستگی به انتظارات قیمت آینده آنها دارد که به اطلاعات پر سر و صدا ، انتظارات مرتبه بالاتر و حتی تغییرات قیمت اخیر حساس هستند. بنابراین ، در بازار جمع شده توسط دلالان ، قیمت سهام می تواند مستعد ابتلا به نوسانات و حباب های اضافی باشد (کینز 1936 ؛ شیلر 2000 ؛ استیگلیتز 1989). با این حال ، نظریه امور مالی استاندارد ، این پدیده ها را با حدس و گمان مرتبط نمی کند. فرض بر این است که حتی دلالان کوتاه مدت انتظارات منطقی از قیمت های آینده را تشکیل می دهند. آنها انتظارات تکراری را از نسل های آینده تقریباً به دور از کشور تشکیل می دهند و القاء عقب مانده را برای رسیدن به ارزش فعلی امنیت انجام می دهند. در قیمت های تعادل انتظار منطقی نتیجه (REE) برابر با ارزشهای اساسی است (آدام و مارکت 2011 ؛ تیرول 1982).

نتایج REE به فرض دانش مشترک انتظارات منطقی در بین همه نسل سرمایه گذاران بستگی دارد (چونگ و همکاران ، 2014 ؛ اسمیت و همکاران ، 1988 ؛ ساتن و ویلینجر 2009): سرمایه گذاران خود انتظارات منطقی را تشکیل می دهند ، اما همچنین معتقدند که ایننسل های بعدی سرمایه گذاران همین کار را انجام می دهند. با این حال ، دانش مشترک از عقلانیت در بین عوامل به ندرت در عمل حاصل می شود (Aumann 1995 ؛ Geanakoplos 1992). در مطالعات تجربی ، القاء عقب مانده اغلب به دلیل عدم دانش مشترک در مورد عقلانیت در بازی Centipede (مک کیوی و پالفری 1992) ، بازی چانه زنی (جانسون و همکاران ، 2002) و بازی مسابقه زیبایی (Nagel 1995 ؛ Camerer 2003 ؛). با توجه به این پیشینه ، فرض دانش مشترک انتظارات منطقی در چندین نسل از سرمایه گذاران بعید است که در عمل باشد. بدون آن ، دلالان کوتاه مدت باید در القاء عقب مانده مشکل داشته باشند و قیمت ها دیگر نباید به ارزش اساسی لنگر زده و ممکن است سرگردان شوند.

در این مقاله ، ما بررسی می کنیم که چگونه گمانه زنی ها و تأمین پول تأثیر نامشخص در بازارهای مالی است. ما یک آزمایش آزمایشگاهی را انجام می دهیم زیرا نمی توان تجارت سوداگرانه سود سرمایه را از تجارت غیر خاص در داده های میدانی تشخیص داد. حتی اگر بتوانیم تجارت سوداگرانه و تأثیر آن بر نوسانات قیمت را شناسایی کنیم ، تعیین اینکه آیا از مشکل سرمایه گذاران در شکل گیری انتظارات منطقی ناشی می شود ، دشوار است. علاوه بر این ، ارزش اساسی امنیت برای خدمت به عنوان معیار برای اندازه گیری سوءاستفاده به ندرت در این زمینه قابل شناسایی است. بنابراین ، ما رویکرد آزمایشی را انتخاب می کنیم که در آن بتوانیم حضور سرمایه گذاران حدس و گمان و همچنین عرضه پول را کنترل کنیم ، بر امکان سنجی انتظارات منطقی تمرکز کنیم و ارزش اساسی دارایی را در آزمایشگاه تعریف کنیم.

اگرچه آزمایش های متعددی در بازار دارایی انجام شده است (برای بررسی، Duxbury 1995؛ Sunder 1995، Noussair and Tucker 2013، Palan 2013، Powell and Shestakova 2016 را ببینید)، این سؤال که آیا سفته بازی باعث نوسان قیمت یا حباب می شود، حل نشده باقی مانده است. در طرحی که توسط اسمیت و همکاران معرفی شد.(1988)، حباب های قیمت به طور مکرر مشاهده می شوند و برخی از محققان حباب ها را به عنوان پیامد معاملات سوداگرانه بر اساس غیرمنطقی دیگران تفسیر می کنند. با این حال، در شرایط آزمایشی آنها، قضاوت در مورد اینکه آیا حباب ها به دلیل حدس و گمان یا سردرگمی در مورد ارزش اساسی امنیت رخ می دهند، دشوار است. در واقع، لی و همکاران.(2001) آن آزمایش را تکرار کنید اما با ممنوع کردن فروش مجدد از حدس و گمان جلوگیری کنید. آنها همچنان حباب ها را مشاهده می کنند و فرضیه سردرگمی را تقویت می کنند (همچنین به کرچلر و همکاران، 2012 مراجعه کنید). 3

هیروتا و ساندر (2007)، مویناس و پوگت (2013)، و یانسن و همکاران.(2019) آزمایشاتی را انجام داد که مستقیماً با سفته بازی در بازارهای مالی مرتبط است. مویناس و پوگت (2013) در آزمایش بازی حبابی خود، شواهدی را ارائه کردند که خلاف نظریه مالی استاندارد در مورد سفته بازی است. آن ها نشان می دهند که افراد اغلب امنیت را بالاتر از ارزش بنیادی آن می خرند، حتی زمانی که حباب ها (از لحاظ نظری) توسط القای عقب افتاده حذف می شوند. آنها همچنین دریافتند که تمایل یک سوژه به خرید با تعداد مراحل استدلال تکراری مورد نیاز برای استقرا به عقب افزایش می یابد. این نتایج نشان می دهد که فقدان دانش مشترک از عقلانیت ممکن است محرک مهم حدس و گمان باشد. با این حال، از آزمایش آنها، ما نمی توانیم بدانیم که آیا معاملات سوداگرانه بر شکل گیری قیمت تأثیر می گذارد یا خیر، زیرا قیمت اوراق بهادار به طور برون زا توسط آزمایش کننده ارائه می شود. یانسن و همکاران(2019) دریافتند که قیمت بیش از حد در بازارهای متشکل از معامله گران با تمایل بالا به سفته بازی بیشتر از بازارهای متشکل از معامله گران با تمایل کم به سفته بازی است. به جای استفاده از تمایل یک موضوع به سفته بازی به عنوان یک متغیر درمان، ما یک طرح آزمایشی ایجاد می کنیم که سرمایه گذارانی را ایجاد می کند که درگیر معاملات سوداگرانه برای سود سرمایه هستند و تأثیر سفته بازی را بر شکل گیری قیمت در آزمایشگاه بررسی می کنند. در هیروتا و ساندر (2007) حباب های قیمت در رفتاری پدیدار می شوند که در آن سرمایه گذاران قیمت دوره بعدی مورد انتظار (پیش بینی شده توسط مجموعه جداگانه ای از افراد) را به عنوان ارزش انحلال در پایان یک جلسه بازار دریافت می کنند. نتایج آنها نشان می دهد که وقتی سرمایه گذاران با عدم امکان القای عقب افتاده مواجه می شوند، سفته بازی آن ها باعث می شود قیمت های اوراق بهادار از ارزش بنیادی منحرف شوند.

در مقاله حاضر، ایده های ارائه شده در هیروتا و ساندر (2007) را یک قدم جلوتر می بریم و بررسی می کنیم که آیا سفته بازی کوتاه مدت باعث انحراف قیمت از ارزش بنیادی اوراق بهادار در بازاری می شود که در آن REE (از طریق القای عقب گرد سرمایه گذاران) از نظر تئوری است. امکان پذیر است، اما مستلزم تعداد کنترل شده ای از مراحل شکل گیری انتظار و استدلال تکراری است. برای این منظور، ما بر اساس طرح های قبلی هیروتا و ساندر (2007)، مویناس و پوگت (2013)، و یانسن و همکاران می پردازیم.(2019) با افزودن دو ویژگی منحصر به فرد. ابتدا یک نوع اوراق بهادار ساده در بازار معامله می شود. هر اوراق بهادار تنها یک (پایانه) سود دانش مشترک غیر تصادفی (D = 50) در پایان دوره پایانی جلسه پرداخت می کند. دوم، بازار دارای ساختار نسل های همپوشانی است که در آن تنها نسل اول دارای اوراق بهادار است (شکل 1 را ببینید). 4 تمام نسل های بعدی سرمایه گذاران با پول نقد وارد می شوند اما بدون اوراق بهادار. آنها اوراق بهادار را از نسل "قدیمی" (همپوشانی) خریداری می کنند و سپس آنها را به نسل "جوانتر" بعدی، قبل از خروج از بازار می فروشند. فقط سرمایه گذاران نسل آخر سود سهام را در پایان دوره نهایی جمع آوری می کنند و به آنها «سرمایه گذاران جمع آوری سود سهام» می گویند. همه نسل های دیگر قبل از دریافت سود از بازار خارج می شوند و اوراق بهادار را فقط برای سود سرمایه معامله می کنند. این معامله گران با عنوان "سرمایه گذاران سفته باز" شناخته می شوند. 5

این طرح سرمایه گذاران سفته باز را ایجاد می کند (که فقط برای سود سرمایه معامله می کنند بدون اینکه هرگز سود سهام جمع آوری کنند)، به ما اجازه می دهد تا تأثیر معاملات سفته بازی را بر شکل گیری قیمت بررسی کنیم. ما انحرافات قیمت را از ارزش بنیادی اوراق بهادار در بازارهایی با سرمایه گذاران سودجو با بازارهایی که فقط سرمایه گذاران سفته باز دارند مقایسه می کنیم. ما همچنین تعداد نسل های ورودی (و در نتیجه تعداد انتقال های اوراق بهادار بین نسل های سرمایه گذار) را تغییر می دهیم تا تأثیر آن بر شکل گیری قیمت را بررسی کنیم. علاوه بر این، انتخاب ما از سود سهام دانش مشترک غیر تصادفی که در پایان دوره نهایی به دارندگان اوراق بهادار پرداخت می شود، جای چندانی برای تردید یا سردرگمی در ذهن هر موضوعی باقی نمی گذارد که ارزش بنیادی اوراق بهادار واقعاً 50 است. 6

نظریه امور مالی استاندارد پیش بینی می کند که حتی در یک بازار که توسط سرمایه گذاران گمانه زنی می شود ، قیمت بازار این امنیت باید نزدیک به ارزش اساسی 50 در طول 50 باشد زیرا 50 قیمت REE است که در آن هر نسل از سرمایه گذاران از طریق القاء عقب مانده وارد می شوند. با این حال ، نتایج تجربی ما نشان می دهد که با حدس و گمان سرمایه گذاران در بازار ، قیمت معاملات از 50 به طور قابل توجهی منحرف می شود. به طور خاص ، ما می دانیم که (i) در مراحل با سرمایه گذاران فقط حدس و گمان قیمت ها ، در مقایسه با قیمت های موجود در مراحل ، از اصول خارج می شوند. که در آن سرمایه گذاران جمع آوری سود سهام وجود دارند.(ب) نوسانات قیمت ها در هنگام حضور فقط سرمایه گذاران ، بیشتر است.(iii) قیمت ها به احتمال زیاد از اصول خارج می شوند زیرا اوراق بهادار در بین سرمایه گذاران گمانه زنی بیشتر در طول زندگی 16 دوره خود تغییر می کند (به عنوان مثال ، دوره نگه داشتن سودآوری سرمایه گذاران و مراحل بیشتری از استدلال تکراری فراخوانی می شود). این نتایج آزمایشگاهی انحراف از پیش بینی قیمت REE و همچنین نوسانات بیشتر را که توسط گمانه زنی ها ایجاد می شود ، مستند می کند.

ما همچنین بررسی می کنیم که آیا عرضه پول بر تأثیر معاملات سوداگرانه بر تشکیل قیمت با تغییر کل میزان عرضه پول در یک بازار با کنترل موقوفات پول نقد ورود به افراد توسط یک عامل پنج بین درمان های کم و بالا تأثیر می گذارد. ما می دانیم که (IV) هنگامی که عرضه پول بالا (پایین) باشد ، معاملات سوداگرانه قیمت ها را بالاتر از (در زیر) می کند و ارزش اساسی را ارائه می دهد که نشان می دهد جهت انحراف قیمت از اصول (مثبت یا منفی) بیشتر توسط عرضه پول هدایت می شودبشراین نتیجه حاکی از آن است که کنترل عرضه پول برای تثبیت قیمت دارایی در هنگام تسلط بر بازارها بر تجارت سوداگرانه مهم است.

مقاله به شرح زیر سازماندهی شده است: بخش 2 طرح و رویه های تجربی را توصیف می کند. بخش 3 ملاحظات نظری و فرضیه هایی را که باید در آزمایشگاه آزمایش شود ارائه می دهد. بخش 4 نتایج تجربی را گزارش می کند و بخش 5 در مورد پیامدها بحث می کند و اظهارات نتیجه گیری را ارائه می دهد.

قطعه قطعه

راه اندازی و درمان

در کل ما 48 جلسه بازار را برگزار می کنیم. هر کدام شامل 16 دوره معاملاتی 120 ثانیه است. هر جلسه با ده سرمایه گذار (که اوراق بهادار خریداری و می فروشند) و هشت (به استثنای پنج نفر در T1) پیش بینی کننده (که میانگین قیمت معاملات برای دوره را پیش بینی می کنند) جمع می شود.

ما با اجرای یک ساختار نسل همپوشانی که در شکل 1 نشان داده شده است ، سرمایه گذاران را به دو کلاس پنج متمایز می کنیم. در هر زمان ، دو نسل در بازار وجود دارد. تجارت امنیتی بلوغ دارد

نظریه و فرضیه ها

در این بخش ، ملاحظات نظری را ارائه می دهیم که این احتمال را ایجاد می کند که سرمایه گذاران گمان می کنند یا ممکن است باعث نامحدود قیمت در این بازارهای آزمایشگاهی نشوند. در بخش 3. 1 ، ما نشان می دهیم که قیمت ها برابر با ارزش اساسی (سود سهام ترمینال) در بازار با سرمایه گذاران جمع آوری سود سهام هستند. در بخش 3. 2 ، ما استدلال می کنیم که در یک مدل قیمت گذاری اوراق بهادار استاندارد REE قیمت های برابر با ارزش اساسی را حتی در یک بازار با تنها سرمایه گذاران گمانه زنی پیش بینی می کند. در بخش 3. 3

تکامل قیمت ها

انجیر. 2 و 3 نشان دهنده تکامل پویا قیمت معاملات در آزمایش ما برای هر یک از شش جلسه مستقل (میانگین قیمت معاملات براساس دوره در خطوط خاکستری نازک) و ارزش اساسی (خط BOLD قرمز) برای درمان های با کیفیت بالا (T1H ، T2H ،T4H ، و T8H) و درمان های کم مصرف (به ترتیب T1L ، T2L ، T4L و T8L). 27

نوسانات قیمت ها

برای برآورد نوسانات قیمت درون دوره ، ما برای هر دوره انحراف استاندارد از ورود به سیستم (دوره-Vola) را با استفاده از (11) محاسبه می کنیم. در اینجا ، من معاملات را در دوره P فهرست بندی می کنم. من تعداد معاملات در دوره است. پ_iقیمت معامله من است ؛بازده ورود به سیستم به صورت RET محاسبه می شود_i= ln (p_من/ پ_I-1) ؛r e t ¯: میانگین بازده ورود به سیستم در دوره p. p e r i o d - v o l a = 1 i ∑ i = 1 i (r e t i - r e t ¯) 2

جدول 7 میانگین دوره VOLA را در تمام دوره ها با سرمایه گذاران جمع آوری سود سهام (0. 135 در ساعت و 0. 091 در L) مقایسه می کند

شکل گیری انتظارات

سرانجام ، ما بررسی می کنیم که آیا شکل گیری انتظارات قیمت بین بازارها با سرمایه گذاران و بازارهای جمع آوری سود سهام با تنها سرمایه گذاران گمانه زنی متفاوت است یا خیر. از آنجا که سرمایه گذاران جمع آوری سود سهام بر ارزش اساسی شناخته شده متمرکز می شوند ، حضور آنها در بازارها باید تمایل داشته باشد که انتظارات سرمایه گذار را به سمت این ارزش برساند. در مقابل ، در بازارهایی که فقط سرمایه گذاران را گمانه زنی می کنند ، سرمایه گذاران ممکن است در صورت داشتن مکانیسم های جایگزین برای شکل گیری انتظارات به دنبال باشند

بحث و نتیجه گیری اظهارات

در این مقاله ، و آزمایش تجربی در آزمایشگاه ، این ایده که قیمت های امنیتی تمایل به انحراف از ارزش های اساسی در هنگام جمع آوری بازارها با حدس و گمان سرمایه گذاران دارند. در چنین بازارهایی ، انتظارات سرمایه گذاران در مورد جریان نقدی آینده فراتر از دوره های برگزاری آنها مرتبط نیست و بنابراین اغلب نادیده گرفته می شود. آنها با انتظارات در مورد قیمت های آینده در تصمیمات تجاری جایگزین می شوند. با این حال ، نظریه امور مالی استاندارد فرض می کند که حتی در چنین بازارهایی دلالان شکل می گیرند