بورس اوراق بهادار شیکاگو

ساختمان جدید بورس اوراق بهادار ، که برای آن برنامه هایی توسط Adler & Sullivan تهیه شده است ، فضایی را که اکنون توسط اتحادیه و ساختمانهای تجاری پر شده است ، اشغال خواهد کرد و از 100 پا در خیابان واشنگتن و 180 فوت در خیابان لاسالل استفاده می کند. این سیزده داستان از ارتفاع خواهد بود ، سقف آن 172 فوت در بالای پیاده رو است ، صاحبان زمین که به اندازه کافی خوش شانس بودند که وقتی برای اولین بار در نظر داشتند احداث ساختمان ، تقریباً دو سال پیش ، قبل از تحریکات ، مجوز ساختمان را بدست آورند. در برابر ساختمانهای بلند آغاز شده بود. برش همراه ، درمان نمای بیرونی را نشان می دهد. آن را به طور کامل به رنگ سنگ یا Terra Cotta ، آبی روشن یا رنگ آمیزی اجرا می شود. ورودی اصلی در خیابان La Salle دارای باز شدن روشنی از بیست و سه پا است. ورودی خیابان واشنگتن دارای یازده پا است.

اتاق های طبقه همکف برای استفاده از کارگزاران در نظر گرفته شده است. بورس اوراق بهادار یک اتاق 10 × 100 فوت در انتهای جنوبی طبقه اصلی را اشغال خواهد کرد و از طریق دو داستان گسترش می یابد. سالن مبادله از شرق و جنوب توسط پنجره های شیشه ای صفحه بزرگ و همچنین با یک چراغ قوه در اطراف اتاق روشن خواهد شد. گلخانه برای تماس گیرنده در ضلع شمالی و گالری در West End قرار خواهد گرفت. در زیر گالری اتاق دبیر ، اتاق کت ، اتاق مستقر و غیره قرار خواهد گرفت. باقی مانده از طبقه اصلی و بیشتر کف بالای آن بالاتر از همان چیزی که توسط قسمت اصلی بورس اوراق بهادار اشغال نشده استتوسط بانک ها و کارگزاران. ده داستان فوق توسط دفاتر ، 400 نفر اشغال خواهد شد.

یکی از ویژگی های عجیب و غریب ترتیب این ساختمان ، که توسط صاحبان آن مشخص شده است ، این خواهد بود که هر داستان از دفاتر یک ترتیب فردی و تقسیم خاص خود را خواهد داشت ، که هر یک برای نوع دیگری از شغل سازگار هستند. امید است که این بدان معنی باشد که مستاجران می توانند رضایت بیشتری داشته باشند و از بین بردن و بازسازی پارتیشن ها و گرمایش ، لوله کشی و دستگاه های سبک ، بنابراین ویژگی های ساختمانهای اداری شیکاگو ، تا حد زیادی اجتناب می شود. داستان برتر به سه اتاق عظیم تقسیم می شود ، هر کدام بدون ستون. این امر برای استفاده از شرکت ها و بنگاه هایی که از نیروهای بزرگ روحانی استفاده می کنند ، قابل تحسین خواهد بود.

یکی دیگر از ویژگی های بارز این ساختمان وسیله ای است که برای پذیرش نور در دفاتر اتخاذ شده است. در ضلع جنوبی ساختمان ، بلافاصله بالاتر از بورس اوراق بهادار ، تمام دفاتر به جز ردیف جلو سیزده پا از خط کوچه که ساختمان در جنوب را محدود می کند ، عقب می روند. از آنجا که خط غربی این ملک در برابر دادگاه داخلی ساختمان هرالد محاصره می شود ، این واقعیت در صورتی که و دادگاه ساختمان هرالد که 60 × 60 پا را اندازه گیری می کند ، از این واقعیت استفاده می شود. از دو دادگاه ، هر کدام 28 × 55 فوت است. با این معنی ، نزدیک به 200 فوت از قرار گرفتن در معرض خارجی دفاتر در این دادگاه بزرگ وجود خواهد داشت ، فضای هرالد ، بزرگترین دادگاه سبک در شهر را تشکیل می دهد و دفاتر را به خوبی روشن می کند و در عین حال از گرد و غبار و سر و صدای خیابان عاری می شود.

ورودی های ساختمان بدون قدم از سطح پیاده رو خواهد بود. هر دو ورودی خیابان واشنگتن و خیابان لازال مستقیماً به دو باتری از پنج آسانسور منتهی می شوند که همگی به بالای ساختمان می روند. یکی دیگر از ویژگی های ساختمان دو پشته آجری عظیم خواهد بود که از زیرزمین به یک نقطه پانزده پا بالاتر از سقف منتهی می شود و هر یک از آنها دارای یک فن بزرگ برای تهویه زیرزمین و حمل تمام بوها از همان تا ارتفاع استپانزده پا بالاتر از پشت بام ساختمان.

ورودی به بورس اوراق بهادار شیکاگو سمت چپ: ورودی اصلی راست: ورودی خیابان واشنگتن

تمام پنجره ها در سراسر ساختمان با شیشه های بشقاب پر می شوند. تمام راه پله ها از سنگ مرمر خواهند بود. همه سالن ها و راهروها دارای کف مرمر Wainscot و موزائیک خواهند بود ، در حالی که تمام اتاق ها دارای کف بتونی و موزاییک خواهند بود ، با منظره ای که ممکن است همه چیز قابل احتراق باشد. مسئله جایگزینی درهای چوبی و پایان آلومینیوم یا فلز سبک دیگر با دقت در نظر گرفته می شود. هر اتاق در سراسر ساختمان با بخار گرم می شود و از آب گرم و سرد برخوردار خواهد بود. آماده سازی برای مکان طاق ها در هر کجا که مستاجران ممکن است به آنها نیاز داشته باشند ، آماده سازی می شود. به طور خلاصه ، هیچ تلاشی و هزینه ای در صورت لزوم صرفه جویی نمی شود تا ساختمان اداری مدل جهان ساخته شود.

علاقه عجیب و غریب به این سایت ساختمان متصل می شود. پس از آن در سال 1837 P. F. W. Peck اولین خانه آجری را که در شیکاگو ساخته شده بود ، ساخت. سالها به عنوان محل اقامت خانواده خانواده پک مورد استفاده قرار می گرفت و در آن والتر ال. پک به دنیا آمد و از کودکی اولیه خود گذشت. این ساختمان تا سال 1868 باقی ماند و در قسمت دوم زندگی خود به عنوان ایستگاه پلیس مورد استفاده قرار گرفت. سپس تخریب شد تا راهی برای ساختمان اتحادیه شود ، که پس از نابودی بزرگ آن در آتش سوزی بزرگ سال 1871 ، با ساختار فعلی جایگزین شد.

آسانسورهای بورس اوراق بهادار شیکاگو

1908 دایرکتوری تجارت و دفتر مرکزی شیکاگو

در قلب مرکز تجارت واقع شده است. به طور مورب مقابل خانه دادگاه و تالار شهر. مناسب برای همه خطوط حمل و نقل. ورودی ها: خیابان La Salle ، خیابان واشنگتن. مکان کالهونبه ویژه برای وکلا ، املاک و مستغلات ، بیمه ، کارگزاران سهام مطلوب است. و غیره ساخته شده بر مدرن ترین و مصوب ترین برنامه. کاملاً ضد آتشدر سراسر مرمر ، موزائیک به پایان رسید. چوب ماهون و بلوط. دیوارها و سقفهای نقاشی شده - بدون استفاده از کلسیمین. ده آسانسور بزرگ مجهز به سیگنال های اتوماتیک خدمات برتر را ارائه می دهند. سرویس سرایدار بهترین ؛ساختمان با استاندارد بالا نگهداری می شود. دفاتر بزرگ و راحت. داشتن نور طبیعی و تهویه عالی. با آب گرم و سرد تأمین می شود. لامپ های برقی چنان متناسب با راحتی مستاجران قرار می گیرند. تمام لوله های بخار و آب و سیم های برقی پنهان شده است. هر وسیله ای برای راحتی ، راحتی و اسکان مستاجران اتخاذ شده است. و تمام تلاش برای ارائه کارآمدترین خدمات انجام می شود.

برای فضا و شرایط در اتاق 12115 اعمال می شود. ساختمان بورس اوراق بهادار.‘جان A. چاپمن ، نماینده ، مجموعه 1212. تلفن من 177.

بورس اوراق بهادار شیکاگو 1928

شیکاگو تریبون ، 12 فوریه 1971

ساختمان بورس 77 ساله شیکاگو ، خیابان 30 N. La Salle ، که توسط برخی از محافظه کاران به عنوان یکی از بهترین نمونه های تجاری تجاری که توسط لوئیس سالیوان و دانکمار آدلر طراحی شده است ، مورد استقبال قرار گرفته است. دیروز.

30 مشارکت خیابان La La Salle ، گروهی از توسعه دهندگان املاک و مستغلات به سرپرستی جروم ویستون ، رئیس جمهور فرانک م. ویستون و شرکت یک ساختمان اداری 43 طبقه را در این سایت قرار می دهند.

این ساختار 54 میلیون دلاری توسط شرکت ساخت و ساز Tishman ساخته خواهد شد. این توسط توماس E. استنلی ، معمار دالاس طراحی شده است.

شیکاگو تریبون ، 7 آوریل 1977

توسط پل وینگارتن

یک گلدان چوبی بزرگ به سختی روی چوب چوب چوب ماهون فرو رفت و امواج صوتی را که از سقف برجسته و محاصره شده برخورد کرد ، ارسال کرد. بلافاصله ، مردان رسماً لباس روی زمین ، مدادها و لنت ها در دست ، شروع به لگد زدن ، فریاد زدن ، تکان دادن بازوهای خود ، دادن سیگنال های دست به منشی کردند.

ساعت 9 بامداد در تاریخ 1 مه 1894 ، اولین روز کامل معاملات بورس اوراق بهادار شیکاگو در طبقه دوم ساختمان جدید خود در خیابان های واشنگتن و لا سالل بود.

این یک بازار صعودی بود و شیکاگو یک شهر صعودی بود ، 1. 3 میلیون نفر جمعیت و پشت سر هم در درزها. هیجان در میان بسیاری از کارگزاران سبیل به عنوان منشی در بالای نردبان 10 پا ، اولین معاملات را در یکی از دو تخته سیاه ماموت ، یکی برای تبادل نیویورک ، یکی برای شیکاگو ، جمع کرد. منشی ها از طریق تلفن و تلگراف در امتداد یک دیوار ، سفارشات و نگه داشتن برگه های اخبار را از بین بردند.

در حالی که کارگزاران محاسبه می کردند که چه چیزی را با چه قیمتی خریداری یا بفروشند ، خوشه های افراد خوشمزه ، از جمله چند زن ، در بالکن ظریف مشرف به عرصه معاملات 7000 فوت مربع گپ می زنند. آنها به طرز تحسین برانگیز به سقف عظیم ، استنسیل دقیق آن مانند یک مارکی فیلم ، توسط یک رشته از چراغ های زرد کوچک روشن شد. موسیقی از یک پیانو با روکش طلا در بالکن که با Din Rising از کف آمیخته شده است. Tickertape به طور مداوم پچ می کند.

ساعت 3 بعد از ظهر ، ماله غول پیکر روی میز قرار گرفت و وزیر امور خارجه گفت: "نه بیشتر!"بازار سهام برای روز بسته بود.

قسمت بالای طبقه تجارت: 1895 پایین: امروز

از آن زمان ، البته پیشرفت کرده است. زنگ های سوراخ دار اکنون نشانگر افتتاح و بسته شدن بازار ، مسابقه نقل قول های سهام در صفحه های الکترونیکی طولانی است و رایانه ها تقریباً همه چیز را پیگیری می کنند.

پیشرفت خود را در ساختمان بورس اوراق بهادار پنج سال پیش ، هنگامی که زیر توپ خرابکار فرو ریخت ، به دست آورد. اما اتاق تجارت هنوز هم در آن قرار دارد ، در جناح شرقی موسسه هنر بازسازی شده و از جمعه از ساعت 10 صبح تا 5 بعد از ظهر برای عموم مردم باز می شود.

حتی زمزمه هایی را می توان در مسافت های اتاق عظیم ، یکی از آخرین مواردی که توسط شرکت معروف معماری دانکمار آدلر و لوئیس سالیوان طراحی شده است ، به وضوح شنید. آدلر ، متخصص آکوستیک و طراحی ، خرپا های فولادی را در بالای سقف اتاق تجارت ساخته و وزن 11 طبقه فوقانی را به چهار ستون اتاق تجارت منتقل می کند. سالیوان تزئینات اسراف ، علامت تجاری خود را در سراسر گسترش داد. استنسیل های پیچیده ، 52 رنگ ، پایتخت های عظیم طلایی و 400 پنجره شیشه ای رنگ آمیزی شده با آسمان که سقف را قاب می کند.

در این اتاق باشکوه، همانطور که ناظر مراسم روز افتتاحیه اتاق اشاره کرد، بورس وارد «مردانگی کامل» شد. صرافی میانسال بود، دقیقاً 43 سال، زمانی که در سال 1908 از ساختمان خارج شد و آن را به بانک برادر فورمن واگذار کرد. بانک فوراً اتاق را تقسیم کرد، عابربانک نصب کرد، تخته های سیاه را برداشت، کف های چوبی را با سنگ مرمر پوشاند، و روی قسمت زیادی از شابلون ها نقاشی کرد. بانک قصد داشت در سال 1929 نقل مکان کند، اما زمانی که بازار سهام سقوط کرد، این طرح و اتاق را رها کرد.

اتاق تا زمانی که Bell Savings and Loan آن را در سال 1940 اجاره کرد خالی بود. اتاق را بیشتر تغییر داد، یک سقف صوتی 10 فوتی آویزان کرد تا بتوان تهویه مطبوع نصب کرد و روی شابلون باقی مانده نقاشی کرد.

چند دهه بعد، دو کمیسیون بنای شاخص شیکاگو، وضعیت ساختمان را به عنوان نقطه عطف پیشنهاد کردند، اما مالکان آن را رد کردند زیرا می خواستند ساختمان را با خاک یکسان کنند. شورای شهر پیشنهاد نهایی برای نجات ساختمان را رد کرد.

شرکت ویرانگر تازه کار خود را در سال 1971 آغاز کرده بود که معمار جان وینچی کل اتاق را دید. بالکن رفع انسداد، سقف 10 فوتی از بین رفته، پارتیشن ها برداشته شده، پنجره های شیشه ای رنگی باز شده است. وینچی آنقدر تحت تأثیر قرار گرفت که مؤسسه هنری را متقاعد کرد که بیش از چند تکه زیور آلات را نجات دهد.

وینچی که طراح این بازسازی بود، می گوید: «از صرفه جویی در تکه ها خسته و خسته بودم."وقتی می خواهید چیزی را نجات دهید، باید چیزی را ذخیره کنید که معنی دارد."

وینچی می گوید استفاده از تمام شابلون های رنگ و رو رفته، تکه های گچ و سایر ضایعات بازیابی شده، اتاق را شبیه به یک «لحاف تکه کاری» می کند، بنابراین اتاق با کمک عکس ها دوباره ساخته شد.

با این حال، برخی از اتاق های اصلی در اتاق جدید باقی مانده اند: دو سرستون ورق طلا، یک نوار شابلون به طول 37 فوت و عرض 89 اینچ، و 300 پنجره از 400 پنجره شیشه ای. بقیه، تا ظاهر خالدار سنگ مرمر روی ستون ها، با هزینه ای در حدود 700000 دلار صادقانه تکثیر شده است.

زمانی که نورمن فریلینگ در سال 1928 به آن پیوست، بورس اوراق بهادار جابه جا شده بود، اما او هنوز اتاق قدیمی را دوست دارد. او با 72 سالگی یکی از قدیمی ترین کارگزاران فعال در بورس اوراق بهادار Midwest (تغییر از بورس شیکاگو) است. Freehling چند روز پیش نگاهی به اتاق بازسازی شده انداخت و آن را "فقط زیبا" تلفظ کرد. چرا کسی ترجیح می دهد یک اتاق جدید داشته باشد؟من از دیدن چیزهای قدیمی خوشحال تر می شوم.

حتی تابلوهای EXIT مربوط به آن دوره هستند که با برنز با حروف قدیمی و پس زمینه ای قرمز و روشن ساخته شده اند. اما آنها به راحتی نیامدند.

وینچی با انزجار می گوید: «شهر بر حروف قرمز روی پلاستیک سفید اصرار داشت. و من از حضور آنها در اینجا خودداری کردم. ما مجبور شدیم از قدرت زیادی استفاده کنیم تا آنها را مجبور کنیم نظرشان را تغییر دهند."

وینچی می گوید، اما، حداقل آتش نشانی می تواند با دانستن اینکه تابلوهای خروجی قدیمی بهتر از آن چیزی است که اتاق اصلی داشت، آرامش پیدا کند.

اتاق اصلی اصلاً علائم خروج نداشت.

نقشه ساختمان بورس اوراق بهادار شیکاگو راس و براون 1928