UC برکلی

این پایان نامه با هدف ارتقاء درک ما از بازارهای مالی ، به ویژه بازارهای Focusingon بدون نسخه (OTC) انجام می شود. برخلاف مبادلات ، جایی که همه شرکت کنندگان می توانند با همان قیمت ها تجارت کنند ، در بازارهای OTC ، معاملات دو جانبه است. در معاملات مبادله ناشناس است ، بنابراین شرکت کنندگان نمی دانند با چه کسی تجارت می کنند. در بازارهای OTC ، تجارت دو جانبه دلالت بر این دارد که هر یک از شرکت کنندگان می داند که در حال حاضر با چه کسی تجارت می کنند. بنابراین ، واسطه ها ، به نام فروشندگان یا ارائه دهندگان نقدینگی ، قیمت های شخصی را برای هر یک از شرکت کنندگان فراهم می کنند. دانستن تهیه قیمت های شخصی یک زمینه مهم تحقیق است. در گذشته ، محدودیت داده ها موانعی را برای این زمینه از تحقیقات فراهم می کرد. قبل از معرفی موتور گزارشگری و موتور انطباق (TRACE) در سال 2002 ، داده ها در بازارهای OTC به طور کلی در دسترس نبودند. ردیابی کلیه معاملات مربوط به نمایندگی ها را در بازار اوراق بهادار شرکت جمع آوری و به موقع منتشر می کند ، و اطلاعاتی در مورد قیمت اوراق بهادار شرکت ها و مقادیر معامله شده در دسترس همه شرکت کنندگان ، نه فقط شرکت کنندگان در تجارت. در حالی که TRACE مختص بازار اوراق بهادار شرکت های ایالات متحده است ، اما تسهیلات گزارشگری مشابه در بازار اوراق بهادار شهرداری پدید آمده است. پس از معرفی ، Trace فاش کرد که هزینه های معامله ، تفاوت بین قیمت پرداخت شده و ارزش اوراق بهادار شرکت ، در بین مشتری ها زیاد و بسیار متغیر است. با گذشت زمان ، Trace اطلاعات اضافی را فاش کرده است ، که مهمترین آنها یک شناسه منحصر به فرد برای هر نمایندگی است. این شناسه به ما امکان می دهد تا چگونگی قیمت ها و در نتیجه هزینه های معامله را در بین فروشندگان مختلف بررسی کنیم. تا به امروز ، ردیابی یا مخازن مربوط به کلیه معاملات در بازارهای دیگر ، مانند بازار اوراق بهادار شهرداری ، داده های متداول برای تجزیه و تحلیل بازارهای OTC هستند. داده ها شامل کلیه معاملات است و فروشندگان را در معامله مشخص می کند. با این حال ، بسیاری از بازارهای OTC دارای مخزن نیستند که کلیه معاملات را جمع آوری می کند ، مهمترین آنها بازارهای ارزی (FX) ، یک بازار OTC و بزرگترین بازار مالی جهان است. همچنین ، مخازن موجود دارای اشکالاتی متعدد هستند. 2 اولا ، مخازن هویت مشتری را در تجارت نشان نمی دهند. این عدم شناسایی به این معنی است که می توان فقط نتایج مشتری متوسط یک فروشنده را مورد مطالعه قرار داد. نمی توان تفاوت های بین مشتری را مشاهده کرد. بنابراین اختلافات بین فروشندگان برای مشتریان مختلف قابل تعیین نیست. علاوه بر این ، از دیدگاه مشتری ،

اختلافات در نمایندگی ها فقط در صورتی قابل مقایسه است که مشتری متوسط مشتری برای هر نمایندگی باشد ، یعنی متوسط مشتری در بین فروشندگان یکسان است. ثانیا ، مخازن شروع تجارت را رعایت نمی کنند. بنابراین نمی توان مشخص کرد که کدام شرکت کننده با شرکت کننده دیگر که خواستار تجارت است تماس گرفت. در عوض ، ادبیات معمولاً فرض می کند که مشتریان همیشه هنگام تجارت با فروشندگان معاملات را آغاز می کنند. با این حال ، برای معاملات بین المللی ، شروع تجارت نمی تواند از این طریق به هر یک از فروشندگان اختصاص یابد. علاوه بر این ، در معاملات اصلی ریسک ، جایی که یک فروشنده با دو مشتری به طور همزمان معامله می کند ، فقط یک مشتری تجارت را با فروشنده آغاز کرد ، در حالی که فروشنده احتمالاً تجارت را با مشتری دیگر آغاز کرده است. با این حال ، کدام یک از دو مشتری شروع به تجارت نیز نمی کنند. سوم و سرانجام ، مخازن فقط اطلاعات مربوط به معاملات را جمع می کنند. بسیاری از شرکت کنندگان چندین فروشنده دارند که هنگام تمایل به تجارت ، از آنها نقل قول می کنند. مخازن هیچ یک از نقل قول هایی را که فروشندگان ارائه می دادند ، مشاهده نمی کنند اما منجر به تجارت نمی شوند. با این حال ، نقل قول ها اطلاعات مهمی در مورد تجارت و عملکرد بازار را نشان می دهد. نقل قول ها نشان می دهد که مشتریان با فروشندگان با تجارت تماس می گیرند و آیا این فروشندگان پاسخ می دهند. علاوه بر این ، نقل قول ها برای اندازه گیری رقابت در معاملات امکان پذیر است. به طور کلی ، نقل قول ها اجازه می دهند تا جزئیات بسیار بیشتری را مشاهده کنند که چرا هزینه معامله در بین مشتری ها متفاوت است. برای مقابله با این کاستی ها ، تحقیقات باید به داده های جایگزین متکی باشند. این پایان نامه از داده های یک پلت فرم تجاری پیشرو در بازار FX استفاده می کند که به این کاستی ها می پردازد. بانک بین المللی تسویه حساب بین المللی "بررسی بانک مرکزی مرکزی در بازارهای ارزی و بدون نسخه (OTC) در سال 2019" از شش سیستم عامل چند بانکی در بازار FX یاد می کند. یکی از این شش سیستم عامل داده های این پایان نامه را ارائه می دهد. این داده ها به فروشندگان و مشتری ها امکان می دهد و اطلاعاتی در مورد آغازگر تجارت ، یعنی نقدینگی Demander ارائه می دهد. از همه مهمتر ، با این حال ، داده ها نقل قول هایی را که تقاضای نقدینگی از همه فروشندگان خود دریافت می کند ، مشاهده می کند. به دانش من ، این اولین تحقیقاتی است که این سه قطعه از اطلاعات را مشاهده و استفاده می کند. در فصل اول فصل 1: واسطه گری مشتری در بازارهای OTC ، من از داده های گفته شده برای تجزیه و تحلیل قیمت هایی که مشتریان کوچک در بازارهای OTC دریافت می کنند و چگونگی بهبود قیمت آنها استفاده می کنم. من نشان می دهم که مشتریان هنگام تماس با نمایندگی های بیشتر ، قیمت های بهتری را درک می کنند ،

و آنها هنگام تجارت بیشتر با فروشنده ، قیمت های بهتری را از یک فروشنده خاص دریافت می کنند. مشتریان کوچک فقط می توانند یکی از این شرایط را برآورده کنند ، زیرا تجارت با بسیاری از فروشندگان به معنای تجارت فقط با هر نمایندگی است. با استفاده از داده های نقل قول ، می فهمم که مشتریان گزینه سوم دارند. آنها می توانند با نوعی فروشنده که من آن را "سازنده مسابقه" می نامم تجارت کنند. پس از تماس با مشتری ، یک سازنده مسابقه بلافاصله با سایر نمایندگی ها تماس می گیرد و از آن نمایندگی ها نقل قول می کند و بهترین 3 نقل قول را که در یک علامت گذاری به مشتری خود دریافت می کند ، ارسال می کند. سازنده مسابقه سپس با نمایندگی ها معامله می کند اگر و فقط اگر مشتری با او معامله کند. فقط داده های جایگزین ، در این حالت ، داده های نقل قول ، می توانند از این نوع فروشنده پرده برداری کنند ، زیرا من باید هنگام تجارت ، رفتار این فروشندگان را رعایت کنم. سازندگان مسابقه به طور موثری مشتریان خود را تحت یک هویت تجارت می کنند و در نتیجه بر مضرات کوچک بودن غلبه می کنند. با انجام این کار ، سازندگان مسابقه حداقل 40 ٪ شبکه های فروشندگان مشتری خود را افزایش می دهند و هزینه معاملات برای مشتریان کوچک خود را 20 ٪ کاهش می دهند. من نشان می دهم که سازندگان مسابقه شیوع دارند و 14 ٪ از فروشندگان سازندگان مسابقه و 12 ٪ از مشتری ها با آنها تجارت می کنند. در فصل دوم فصل 2: مرکزیت در بازارهای OTC ، تأمین نقدینگی و قیمت ها ، این سؤال را بررسی می کنم که چگونه انتخاب و تعداد فروشندگان بر قیمت های مشتری دریافت می کنند. این انتخاب یک سؤال بسیار مورد مطالعه در بسیاری از بازارهای مختلف OTC است ، به طور کلی می یابد که شرکت کنندگان مرکزی بیشتر هنگام تجارت سود می برند ، یعنی حق بیمه مرکزیت وجود دارد. شرکت کنندگان مرکزی با بسیاری از شرکای تجاری شرکت کننده هستند ، در حالی که شرکت کنندگان جانبی شرکای تجاری کمی دارند. این تحقیق اولین کسی است که شروع تجارت ، یعنی تأمین نقدینگی را مشاهده می کند. مانند ادبیات قبلی ، بدون شرط بندی در تأمین نقدینگی ، من یک حق بیمه مرکزیت را می بینم ، یعنی شرکت کننده اصلی تر در تجارت سود می برد. با این حال ، شرکت کننده اصلی تر به طور کلی نقدینگی را در یک تجارت فراهم می کند. هنگامی که من برای تأمین نقدینگی کنترل می کنم ، می فهمم که همه تقاضای نقدینگی ، مستقل از مرکزیت آنها ، برای نقدینگی خواستار گسترش می پردازند. علاوه بر این ، این گسترش بیشتر از مرکز نقدینگی کمتر است. مرکزیت نقدینگی که عمدتاً اندازه گسترش را تعیین می کند ، مرکزیت ارائه دهنده نقدینگی از اهمیت کمتری برخوردار است. تقاضای نقدینگی مرکزی به طور همزمان از بسیاری از ارائه دهندگان نقدینگی نقل قول می کند. برای آنها،

فهمیدم که شرکت کنندگان مرکزی بیشتر بیشتر با آنها تجارت می کنند. در عین حال ، قیمت تجارت در مرکزیت ارائه دهنده نقدینگی مشابه است. تقاضای نقدینگی محیطی فقط با یک یا چند ارائه دهنده نقدینگی تماس می گیرد. برای آنها ، فهمیدم که آنها هنگام تجارت با ارائه دهندگان نقدینگی مرکزی ، با قیمت های بهتری تجارت می کنند. در کنار هم ، من برای همه تقاضای نقدینگی استنباط می کنم که هرچه یک ارائه دهنده نقدینگی اصلی تر باشد ، میانگین قیمت ارائه دهنده نقدینگی بهتر است. بنابراین ، من یک بار تخفیف مرکزیت را کنترل می کنم که یک بار کنترل اولیه سازی تجارت را کنترل می کند. حق بیمه مرکزیت مشاهده شده در تحقیقات قبلی ناشی از تأمین نقدینگی توسط شرکت کنندگان مرکزی بیشتر است. شرط تأمین نقدینگی در یک تجارت ، تخفیف مرکزیت پیدا می کنم. دو فصل اول این پایان نامه بررسی می کند که چگونه هزینه های معاملات در بازار FX با توجه به مشتریان مخصوصاً کوچک متفاوت است. به طور خاص ، فصل اول نشان می دهد که مشتریان کوچک چگونه می توانند هزینه معاملات خود را کاهش دهند. در هر دو فصل ، مشتری های کوچک شرکت های کوچک یا سرمایه گذاران نهادی کوچک هستند که هنوز هم حداقل صد هزار نفر در ماه تجارت می کنند. واقعاً 4 سرمایه گذار کوچک خانوار هستند. در مقایسه با سرمایه گذاران نهادی ، بسیاری از خانوارها دسترسی به بازارهای مالی را دشوار می کنند. در فصل آخر به بررسی اینکه آیا شکل خاصی از نوآوری مالی ، یعنی مشاوران روبو ، کمک می کند تا بازارهای مالی در دسترس بیشتر خانواده ها باشد. در فصل پایانی فصل 3: مشاوران روبو: مشارکت در بورس خانه و رفتار سرمایه گذاری ، من مطالعه می کنم که آیا خانوارها از نوآوری مالی بهره مند می شوند. مانند مشتریان کوچک در بازار OTC ، خانوارها مشارکت در بازارهای مالی را دشوار می کنند. با این حال ، به جای مواجهه با هزینه های پولی بالا ، بسیاری از خانوارها فاقد آموزش مناسب ، یعنی سواد مالی ، مایل به شرکت در بازارهای مالی هستند. سواد مالی به طور کلی کم و بهبود آن دشوار است. در این کار ، من مطالعه می کنم که آیا نوآوری مالی ، به شکل یک مشاور روبو ، خانوارها را ترغیب می کند تا در بازارهای مالی سرمایه گذاری کنند. این کار اولین کسی است که یک فرایند سرمایه گذاری کاملاً خودکار را مطالعه می کند که مشاوره ای را به خانوارهایی که دارای ارزش خالص بسیار کمتری نسبت به مشاوران مالی انسانی هستند ، ارائه می دهد. من می دانم که یک سوم از همه کاربران مشاور Robo در بازارهای مالی جدید هستند ، به طور قابل توجهی بالاتر از سرمایه گذاران خرده فروشی معمولی هستند. علاوه بر این ، این خانوارها در بازارهای مالی سرمایه گذاری نمی کردند ، در صورت عدم معرفی مشاور Robo. نتیجه می گیرم که مشاوران روبو ابزاری مهم برای تشویق مشارکت در بازارهای مالی هستند و به خانواده ها به اوراق بهادار آکادمیک ارائه می دهند.