تفاوت بین وام های نرخ ثابت و شناور

به تازگی ، نرخ بهره به دلیل سیاست های پولی بانکهای مرکزی برای کاهش خسارت اقتصادی از همه گیر Covid-19 از ابتدای سال 2020 ، در سراسر جهان ناچیز بوده است. نرخ بهره احتمالاً تا زمانی که اقتصادها به طور کامل بهبود یابند ، پایین می ماند. با استفاده از این نرخ های تاریخی پایین ، سؤال برای مصرف کنندگان که قصد استفاده از اعتبار را دارند ، این است که آیا وام با نرخ ثابت یا وام نرخ شناور را انتخاب کنید.

اگرچه سهم قابل توجهی از وام های مصرف کننده دارای نرخ بهره ثابت است ، اما بیشتر موسسات اعتباری وام های نرخ شناور را ارائه می دهند. با وام های با نرخ ثابت ، نرخ بهره و پرداخت وام دوره ای در طول عمر وام تغییر نخواهد کرد. بنابراین ، وام گیرنده تحت تأثیر تغییرات نرخ بهره قرار نمی گیرد.

وام های نرخ شناور بر اساس نرخ معیار یا شاخص ها مانند تورم یا نرخ بهره بازار ، نرخ بهره متغیر دارند. بنابراین ، نرخ بهره شارژ شده در این نوع وام ها با نوسانات بازار تغییر می کند. اگر نرخ معیار یا شاخص مورد استفاده برای تعیین نرخ بهره در وام بالا برود ، هزینه وام و بازپرداخت وام های دوره ای متناسب افزایش می یابد. نرخ بهره به صورت دوره ای تنظیم می شود و تا تاریخ تعدیل بعدی یکسان باقی می مانند. در نتیجه ، هزینه وام منعکس کننده شرایط اقتصادی فعلی خواهد بود. وام گیرنده نرخ بهره و میزان بازپرداخت وام دوره ای را مطابق با نرخ فعلی تا پایان این دوره تنظیم می کند ، اما نه پس از آن. به طور طبیعی ، این عدم اطمینان خطرات را در مورد هزینه آینده بدهی به وجود می آورد. برخی از وام های نرخ شناور برای نرخ بهره دوره ای که می توان آن را برای کاهش این عدم اطمینان می توان از حد بالایی که به عنوان سقف شناخته می شود ، داشته باشند.

ثابت یا شناور ... برای کدام یک باید بروید؟

مهمترین ضرر وام های نرخ شناور عدم اطمینان است. از آنجا که نرخ بهره وام ثابت نیست ، بودجه بازپرداخت وام را به چالش می کشد. اگرچه پیش بینی آینده غیرممکن است ، اگر انتظار دارید که نرخ بهره به زودی کاهش یابد ، با وجود این عدم اطمینان ، ممکن است وام نرخ شناور نیز مطلوب باشد. در بیشتر اقتصادها ، نرخ بهره امروز پایین تر از ده سال پیش است. وام گیرنده در یکی از این اقتصادها با وام نرخ بهره ثابت بلند مدت اگر او از اوراق قرضه نرخ شناور استفاده می کرد ، در طی این سالها پس انداز می کرد.

علاوه بر این ، نرخ بهره شناور معمولاً پایین تر از وام های فعلی با نرخ ثابت است. وام های نرخ ثابت منجر به خطر نرخ بهره می شود. اگر نرخ بهره در طول عمر وام با نرخ ثابت افزایش یابد ، ریسک نرخ بهره پدیدار می شود. از آنجا که این یک بازی با مبلغ صفر است ، دوباره ، برای وام گیرنده ضرر برای طلبکار است. موسسات اعتباری به طور کلی نرخ بهره بالاتری را برای وام با نرخ ثابت به عنوان جبران این خطر می طلبند.

نکته دیگری که باید در نظر بگیرید مجازات پیش پرداخت است. به طور کلی ، وام دهندگان در صورت بستن وام با نرخ ثابت زودتر از برنامه بازپرداخت منظم ، هزینه پیش پرداخت را پرداخت می کنند. این مجازات حدود 2 ٪ از تعادل برجسته وام است. این همچنین جبران خسارت برای بانک در مورد ریسک سرمایه گذاری مجدد است ، که در صورتی که تعادل برجسته وام پیش پرداخت با نرخ بهره کمتر سرمایه گذاری شود ، پدید می آید. هیچ مجازات پیش پرداخت برای وام های نرخ شناور وجود ندارد.

به طور خلاصه ، وام های با نرخ ثابت برای مصرف کننده هایی که مایل به ریسک کمتری هستند و بودجه بازپرداخت وام دارند ، مناسب است. از طرف دیگر ، مشتریانی که قصد دارند وام را بازپرداخت کنند یا انتظار داشته باشند که نرخ بهره ممکن است در آینده کاهش یابد ممکن است وام های با نرخ شناور را انتخاب کند.

پروفسور دکتر Cenktan özyıldırım