خصوصیات فیزیکی اتر

اوراق قرضه C - O در اتر قطبی است و بنابراین اترها لحظه قطبی خالص دارند. قطبیت ضعیف اترها به میزان قابل توجهی بر نقاط جوش آنها تأثیر نمی گذارد که قابل مقایسه با موارد آلکن های توده مولکولی قابل مقایسه است. اترها نسبت به الکل های ایزومریک نقاط جوش بسیار کمتری دارند. این امر به این دلیل است که مولکول های الکلی با پیوندهای هیدروژن همراه هستند در حالی که مولکول های اتر نیستند.

انحلال پذیری

اترهای حاوی 3 اتم کربن به دلیل تشکیل پیوند هیدروژن با مولکول های آب در آب محلول هستند. حلالیت با افزایش تعداد اتم های کربن کاهش می یابد. افزایش نسبی در بخش هیدروکربن مولکول تمایل به تشکیل پیوند H را کاهش می دهد. اترها در حلالهای آلی مانند الکل ، بنزن ، استون و غیره به طور قابل ملاحظه ای محلول هستند.

ساختار اتر

اترها طبقه ای از ترکیبات آلی هستند که حاوی اکسیژن هیبرید شده SP 3 بین دو گروه آلکیل هستند و فرمول R-O-R را دارند. این ترکیبات در رنگها ، عطرها ، روغن ها ، موم ها و سایر مصارف صنعتی استفاده می شود. اترهای آلیفاتیک هیچ گروه آریل به طور مستقیم به اکسیژن اتر متصل نیستند. نمونه هایی از اترهای معطر آلیفاتیک حداقل یک حلقه آریل به طور مستقیم به اکسیژن اتر متصل است. در آریل اتر ، انتخابات جفت تنها روی اکسیژن با حلقه معطر کونژوگه می شوند که به طور قابل توجهی خواص اتر را تغییر می دهد. نمونه ای از اترهای معطر ، هیبریداسیون SP 3 اکسیژن تقریباً هندسه مشابه الکل و آب را به اترها می دهد. زاویه پیوند R-O-R نزدیک به آنچه در هندسه چهار ضلعی انتظار می رود است. زاویه پیوند دی متیل اتر 112 O است که به دلیل دفع استریل گروههای متیل از زاویه پیوند H-O-H در آب (104. 5 درجه سانتیگراد) بزرگتر است. وجود یک اتم اکسیژن الکتروناتیو ، لحظه دو قطبی کوچک را به اترها می بخشد.

مقایسه خصوصیات بدنی الکلها و اترها

اترها برخلاف الکلها ، اتم هیدروژن بر روی اتم اکسیژن ندارند (یعنی گروه OH). بنابراین ، هیچ پیوند هیدروژن بین مولکولی بین مولکول های اتر وجود ندارد ، که باعث می شود نقاط جوش آنها بسیار پایین تر از الکل با جرم مشابه باشد. علیرغم وجود یک لحظه دو قطبی کوچک ، اترها نقاط جوش دارند که در مورد همان آلکان های توده مولی قابل مقایسه است.(جدول 18. 1. 2).جدول 18. 1. 2 مقایسه نقاط جوش آلکان ها ، الکلها و اترها

با این حال ، مولکول های اتر دارای اتم اکسیژن هستند و در پیوند هیدروژن با مولکول های آب درگیر هستند. در نتیجه ، یک اتر تقریباً همان حلالیت در آب را با الکل که ایزومریک با آن است ، دارد. به عنوان مثال ، دی متیل اتر و اتانول (هر دو فرمول مولکولی C دارند₂H₆o) در آب کاملاً محلول هستند ، در حالی که دی اتیل اتر و 1 بوتانول (هر دو c₄H₁₀o) به سختی در آب محلول هستند (8 گرم در 100 میلی لیتر آب).

تشکیل پراکسید

بسیاری از اترها می توانند با اکسیژن واکنش نشان دهند تا ترکیبات پراکسید انفجاری در یک فرآیند رادیکال آزاد به نام اتوکسیداسیون ایجاد کنند. به همین دلیل اترها نباید برای مدت طولانی ذخیره شوند و نباید در بطری های شیشه ای ذخیره شوند. هنگامی که محلول های اتر به خشکی نزدیک می شوند ، خطر به ویژه حاد است. هیدروپراکسیدها می توانند در طول تقطیر بیشتر متمرکز شوند زیرا تمایل دارند که یک نقطه جوش کمی بالاتر از اتر مربوطه داشته باشند. قبل از انجام یک تقطیر اتر باید برای آزمایش حضور پراکسیدها مراقبت های زیادی انجام شود.

مشارکت کنندگان

Binod Shrestha (دانشگاه لورن)

خصوصیات فیزیکی اتر تحت مجوز CC BY-NC-SA 4. 0 به اشتراک گذاشته می شود و توسط LibreTexts نویسنده ، ریمیکس و/یا تنظیم شده است.

1. بازگشت به بالا
2. • خواص اترها
   • واکنش پذیری اترها

• این مقاله به شما کمک کرد؟
• آره
• No