کنگره

blockchain بیشتر به عنوان فناوری زیربنای cryptocurrency بحث برانگیز بیت کوین شناخته می شود. بیت کوین و با استفاده از blockchain توسط شخصی با استفاده از نام مستعار Satoshi Nakamoto ایجاد شده است. گمانه زنی های زیادی در مورد هویت واقعی ناکاموتو وجود دارد.

blockchain یک دفترچه عمومی است که از کلیه معاملات انجام شده در یک شبکه همتا به همسالان انجام می شود. این یک ساختار داده متشکل از بلوک های مرتبط با داده ها است ، به عنوان مثالمعاملات مالی تأیید شده با هر بلوک اشاره و ارجاع به مورد قبلی که زنجیره ای را به ترتیب خطی و زمانی تشکیل می دهد. این فناوری غیرمتمرکز ، شرکت کنندگان در یک شبکه همسالان را قادر می سازد بدون نیاز به یک مقام مرکزی قابل اعتماد و در عین حال با تکیه بر رمزنگاری برای اطمینان از یکپارچگی معاملات ، معاملات انجام دهند.

blockchain در bitcoin cryptocurrency

در بیت کوین ، blockchain به کلیه معاملات که تاکنون در شبکه اجرا شده است ، اشاره دارد. با اضافه شدن بلوک های بیشتر به آن ، این لیست به طور مداوم بزرگتر می شود. هر بلوک جدید شامل معاملات تأیید شده است که در یک زمان معین اجرا شده است. پس از انجام معامله ، آن را به شبکه بیت کوین همتا به همتا پخش می کند اما تا زمانی که از طریق فرآیندی به نام معدن تأیید نشود ، بخشی از blockchain نمی شود. در معدن ، گره های خاصی از شبکه به نام "معدنچیان" برای اعتبارسنجی معاملات تأیید نشده با یکدیگر رقابت می کنند و با تلاش برای حل یک مشکل ریاضی دشوار بر اساس هش رمزنگاری Sha256 ، آنها را به یک بلوک جدید اضافه می کنند (نامیده می شود. الگوریتم).

بلوک

هر بلوک از blockchain توسط هش (به نام بلوک هش یا هدر بلوک) مشخص می شود. هر بلوک با استفاده از هش بلوک والدین در یک میدان ویژه از هدر خود به بلوک قبلی به نام بلوک والدین اشاره دارد. در اصل این بدان معنی است که هر بلوک حاوی هش والدین خود در هدر خود است و از این طریق بر هش خود تأثیر می گذارد. در صورت اصلاح بلوک والدین ، تغییرات هش آن باعث تغییر در هش بلوک فعلی نیز می شود. این بدان معنی است که یک بلوک بلوک های بعدی زیادی در زنجیره دارد ، در صورت اصلاح ، به طور خودکار تمام بلوک های بعدی را مجبور به محاسبه مجدد می کند و برای هر بلوک بعدی اثبات جدید کار باید ارائه شود. این امر به قدرت محاسباتی نیاز دارد که حتی اگر با هم کار کنند ، از ظرفیت گره های فردی فراتر می رود. این ویژگی کلید امنیت blockchain است که یکپارچگی معاملات را تضمین می کند.

طبیعت غیر متمرکز

سیستم های پرداخت سنتی معمولاً به یک مدل اعتماد به اداره مرکزی بستگی دارد که برای تأیید کلیه معاملات مسئول باشد. blockchain یک سابقه معتبر است که همه بدون وجود یک مقام مرکزی به شبکه اعتماد دارند. هر گره در شبکه می تواند با به اشتراک گذاشتن اطلاعات و مونتاژ یک دفترچه مشترک ، جهانی و عمومی که به همه مورد اعتماد همه قرار می گیرد ، به همان اجماع برسد.

به طور خلاصه ، اعتماد به اشتراک گذاشته می شود و مبتنی بر فرآیندهای زیر است:

• تأیید هر معامله در برابر معیارهای خاص هنگام دریافت هر گره و قبل از انتشار به گره های استراحت شبکه
• اعتبارسنجی معاملات به بلوک های جدید از طریق استخراج-راه حل الگوریتم اثبات کار
• اعتبار سنجی بلوک های تازه تولید شده توسط همه گره ها در برابر لیست جامع معیارها
• افزودن بلوک های تازه تولید شده به زنجیره با بالاترین تلاش محاسباتی که از طریق اثبات کار نشان داده شده است

blockchain به عنوان یک فناوری

در حالی که مشاغل - به ویژه بانک ها - با شک و تردید زیاد با پول بیت کوین رفتار کرده اند و بیشتر از آن دور شده اند ، اما آنها شروع به کاوش در زمینه فناوری اصلی blockchain می کنند که پتانسیل های آن را به عنوان یک فرایند تجاری جدید می شناسد.

از فناوری blockchain می توان در انتقال مستقیم مالکیت دارایی های دیجیتال ، دارایی های مالی ، به عنوان مثال استفاده کرد. سهام و اوراق قرضه یا دارایی های فیزیکی به عنوان مثالاجاره اتومبیل/فروش تبدیل به یک رجیستری جهانی مالکیت که حتی به سوابق بهداشتی ، رأی گیری ، مالکیت معنوی و غیره نیز گسترش می یابد. هر مجموعه داده و معامله دیجیتال به طور بالقوه می تواند از blockchain استفاده کند ، یک اثر انگشت دیجیتالی و دنباله ای را که توسط اجماع به روز شده است و به همه اعتماد می کند بدون اعتمادنیاز به یک مقام مرکزی.

فناوری blockchain به عنوان بسیار امیدوار کننده تبلیغ می شود. با این حال ، این امر با چالش های مختلفی برای تصویب گسترده تر خود روبرو است:

• محدودیت در آموزش و تخصص در مورد فناوری ، نحوه عملکرد آن ، نحوه استفاده از آن توسط سازمان ها و چگونگی دستیابی به اجماع در غیاب یک مقام مرکزی یا واسطه ، اولین موانع در کاوش در مورد blockchain و سرمایه گذاری در آن است.
• ماهیت توزیع شده blockchain سازمانها را در همان بخش قادر می سازد تا در مورد مسائل و مشکلات مشترک همکاری کنند. آنچه در حال حاضر اتفاق می افتد ، تکه تکه شدن است: مجموعه ای از پروژه های گسسته ("سیلو") که همه در زمینه توسعه blockchain های خصوصی و برنامه های کاربردی که در بالا اجرا می شوند ، کار می کنند. این هدف اصلی یک دفترچه جهانی توزیع شده و عمومی است. علاوه بر این ، ممکن است از رویکردهای موجود کارایی کمتری داشته باشد.
• blockchain به عنوان یک فرآیند تجاری نشان دهنده انتقال اعتماد از مقامات مرکزی به شبکه های غیرمتمرکز است. این تغییر ممکن است به معنای این باشد که اشخاص خاص ، به عنوان مثالاحتمالاً بانکها برخی از کنترل های موجود در مورد داده هایی را که ممکن است باعث تضاد منافع شود ، برطرف می کنند.
• هزینه مرتبط با حفظ و به روزرسانی blockchain قابل توجه است.
• چارچوب های نظارتی موجود باید مورد بررسی قرار گیرند زیرا ممکن است برای تأمین نیازهای ذینفعان از نظر blockchain سازگار شوند. کمیته پارلمان اتحادیه اروپا در مورد امور اقتصادی و پولی موافقت کرد که تنظیم blockchain یک نگرانی فوری نیست و نظارت بر آن یک رویکرد بسیار ارجح است.
• مسائل مربوط به حفظ حریم خصوصی ممکن است تحت توجه قرار گیرد که افراد به طور غیرقابل انکار با برنامه های blockchain در ارتباط باشند.

نتیجه

blockchain ابزاری رمزنگاری برای اطمینان از یکپارچگی دنباله ای از وقایع با فرضیات حداقل اعتماد در یک سیستم توزیع شده است. با موفقیت بیت کوین ، که مبتنی بر این فناوری است ، بیش از حد از بین رفت. blockchain یک فناوری مختل کننده محسوب می شود و بسیاری از آنها علی رغم کاستی های آن ، مایل به پذیرش آن هستند. خیلی زود است که بگوییم آیا blockchain به قول خود عمل خواهد کرد یا خیر. نظارت بر توسعه آن اولین قدم برای سازمان ها ضمن تجزیه و تحلیل چالش ها و اطمینان از نیاز به نیازها و هدف تجاری آنها است ، یک گام منطقی قبل از اتخاذ آن است.