با نگاهی به مسائل مربوط به املاک غیرقابل توصیف در cryptocurrency

استفاده از cryptocurrency ، مانند هر فناوری نوظهور ، سرعت آژانس های ایالتی و فدرال را در مطالعه و تنظیم آن به شدت پیشی گرفته است. مایکل جیووانینی Alston & Bird در مورد لوایح اخیر و در انتظار طراحی شده برای موضوع رمزنگاری به قوانین املاک غیرقانونی ایالتی بحث می کند.

Cryptocurrency همچنان به عنوان یک پدیده بین المللی اجتماعی ، اقتصادی و فرهنگی بین المللی در نظر گرفته می شود. مانند هر فناوری جدید و نوظهور ، سرعتی که کاربران در آن Cryptocurrency اتخاذ کرده اند ، سرعت آژانس های ایالتی و فدرال را در مطالعه ، بسیار کمتر تنظیم کننده ، از این فناوری پیشی گرفته است. اما این شروع به تغییر می کند ، زیرا ده ها لوایح مربوط به رمزنگاری وجود دارد که در مقننه و کنگره ایالتی ، یک پیشنهاد اجرایی و البته قوانین رمزنگاری بیشماری که طی دو سال گذشته تصویب شده اند ، در انتظار است.

از جمله بخش های مختلف قوانین اخیر و در حال تعلیق ، قبض هایی است که برای ایجاد رمزنگاری در قوانین املاک غیرقانونی ایالتی طراحی شده است. همه 50 ایالت - به علاوه ولسوالی کلمبیا ، پورتوریکو ، جزایر ویرجین ایالات متحده و گوام - دارایی های نامشخص حضانت یا قوانین را به تصویب رسانده اند. این قوانین به دارندگان املاک غیرمجاز نیاز دارند تا پس از فرض رها شدن ، چنین املاکی را به دولت گزارش دهند و از آن استفاده کنند. پس از تصرف ، صاحب ملک می تواند وجوه را مستقیماً از دولت بازیابی کند.

در سطح بالایی ، دارایی غیرقابل تصور ، تعهد یک دارنده را برای پرداخت پول به یک مالک در مورد مسئولیت نشان می دهد. قوانین املاک غیرقانونی به طور معمول در مورد مواردی مانند حقوق و دستمزد اعمال می شود (به عنوان مثال ، کارمند چک خود را پرداخت نکرد) ، حساب های موجودی حساب دریافتنی (به عنوان مثال ، مشتری دو برابر صورتحساب را پرداخت کرده و بازپرداخت نشده است) ، حساب های قابل پرداخت (به عنوان مثال ، دارنده ارسال کرده استبه یک فروشنده مراجعه کنید ، اما فروشنده آن را پول نقد نکرد) و وجوهی که در حساب های بانکی و سایر حساب های سرمایه گذاری نگهداری می شود. ایالت ها همچنین صریحاً مستلزم جلوگیری از تعهدات غیر نقدی مانند سهام سهام هستند که دولت آن را نقدینگی می کند و تعداد معدودی از ایالت ها نیاز به احتراق پول برابر با ارزش کارتهای هدیه استفاده نشده و ابزارهای مشابه دارند. آژانس های املاک و مستغلات ایالتی به طور فعال این قوانین را از طریق ممیزی های انجام شده توسط شرکت های حسابرسی شخص ثالث اجرا می کنند ، که به طور معمول شامل چندین کشور است. اگر حسابرس متوجه شود که دارنده در حال انجام تعهدات خود برای گزارش و انتقال اموال به دولت به موقع عمل نکرده است ، دارندگان می توانند در معرض مجازات ها و/یا علاقه قرار بگیرند.

کمیسیون حقوقی یکنواخت در سال 2016 قانون اصلاح شده یکنواخت یکنواخت قانون املاک را منتشر کرد ، یا Ruupa ، که جایگزین قانون ملک نامشخص یکنواخت شد ، در سال 1995 تصویب شد. Ruupa تلاشی برای نوسازی جنبه های قوانین املاک غیرقابل توصیف با توجه به پیشرفت های فن آوری و انواع املاک در طول املاک بود. دهه های مداخله. Cryptocurrency یکی از این مناطق است که Ruupa به آن پرداخته است. به طور خاص ، Ruupa شامل ارز مجازی در تعریف اموال مشمول تخلیه است و اصطلاح "ارز مجازی" را تعریف می کند. با این حال ، Ruupa پروتکل قابل اجرا را برای جلوگیری از ارز مجازی ، از جمله استانداردهای خواب که برای تعیین اینکه آیا ارز مجازی قابل استفاده است ، تعیین نمی کند و دقیقاً چگونه دارندگان می توانند ملک را به ایالات متحده منتقل کنند.

از امروز ، 12 ایالت تمام یا قابل ملاحظه ای از Ruupa را پذیرفته اند. این ایالت ها رویکردهای متفاوتی برای درمان ارز مجازی اتخاذ کرده اند. از یک سو ، ایلینویز یک استاندارد خواب خاص برای ارز مجازی را اتخاذ کرده است - پنج سال پس از آخرین نشانه علاقه به ملک توسط مالک - و ایلینویز صریحاً از دارندگان نیاز دارد تا قبل از گزارش و انتقال آن به دولت ، ارزهای مجازی را نقدینگی کنند. اساسنامه مقرر می کند که صاحبان در نتیجه هرگونه ضرر در ارزش که بعد از مایع شدن رخ می دهد ، در برابر دارنده یا دولت متوسل نشوند. کنتاکی به طور مشابه نیاز به انحلال دارد و شامل یک ماده بدون نیاز است ، و اساسنامه ویسکانسین نشان می دهد که انحلال لازم است.(بدون جزئیات بیشتر ، بنگاه ما توسط وزارت درآمد ویسکانسین مطلع شده است که راهنمایی رسمی در آینده است و به دنبال آن یک اصلاحیه قانونی احتمالی در جلسه قانونگذاری بعدی.) از طرف دیگر ، سایر کشورهایی که Ruupa را اتخاذ کرده اند یارویکرد استاندارد یا به هیچ وجه به رمزنگاری نشده است - E. g. ، ماین.

علاوه بر این ، تعدادی از کشورهای دیگر که Ruupa را تصویب نکرده اند ، تصویب کرده اند یا در نظر دارند مقررات تصویب شده در مورد Cryptocurrency ، از جمله دلاور ، نوادا و ویرجینیا غربی را تصویب کنند. مانند ایلینویز و کنتاکی ، قانون دلاور مستلزم دارندگان رمزنگاری ناشناخته برای نقدینگی و انتقال درآمد به دولت است و یک شرط بدون بازخوانی وجود دارد.

با توجه به این قوانین ، شرکت هایی که در فضای cryptocurrency فعالیت می کنند ، باید تعیین کنند که آیا آنها ممکن است "دارنده" رمزنگاری غیرقابل توصیف باشند و از این رو پس از اتمام دوره خواب ، به دولت نیاز دارند. با این حال ، پاسخ به سؤالات مهم علیرغم وجود مقررات قانونی همیشه مشخص نیست. مثلا:

• آیا این واقعیت است که صاحب Cryptocurrency با رمزنگاری و/یا شرکت کافی در تعامل نبوده است تا نشان دهد که رمزنگاری باید از آن خارج شود؟
• به جز در ایالت هایی که صریحاً نیاز به انحلال دارند ، چگونه دارندگان باید رمزنگاری را به ایالات متحده منتقل کنند؟
• آیا ایالات بدون شرط انحلال مایل و قادر به پذیرش رمزنگاری در نوع خواهد بود؟
• آیا ایالت ها دارندگان را به دلیل اجتناب از رمزنگاری صاحب یک مالک جبران می کنند تا حدی که مالک ادعای ضرر در ارزش پس از مایع را ادعا می کند ، و آیا این پاسخ به این بستگی دارد که آیا دارنده یا دولت طرفی است که انحلال را تحت تأثیر قرار می دهد؟

این سؤالات هنگامی که شرکت ها با ادعاهای مربوط به جلوگیری از رمزنگاری رمزنگاری توسط کشورها بدون مقررات صریح روبرو می شوند ، بزرگ می شوند. در واقع ، تعداد فزاینده ای از آژانس های دولتی و حسابرسان شخص ثالث نشان داده اند که رمزنگاری به علی رغم عدم وجود یک قانون خاص در کد دارایی غیرقابل توصیف ایالت یا مقررات به درستی اعلام شده ، به عنوان یک موضوع اداری قابل تحمل است. این کشورها به طور کلی ادعا کرده اند که رمزنگاری تحت عنوان به اصطلاح مقررات دریافت همه دولت قابل تحمل است ، که در مورد اموال نامشهود که در غیر این صورت تحت پوشش قانون نیست ، اعمال می شود. طبق یک ماده معمولی همه چیز ، اموال تا حدی قابل استفاده است که پس از پرداخت یا توزیع به مالک ، برای دوره خواب آلودگی باقی مانده است. این نوع ارائه سؤالات تفسیری آشکار را برای دارندگان رمزنگاری ایجاد می کند ، مانند زمانی که ، اگر همیشه ، رمزنگاری را می توان پرداخت یا توزیع کرد.

در رابطه با این سؤال ، دادگاه ها اظهار داشته اند كه انواع املاك غیر نقدی ، مانند کارتهای هدیه یا اعتبار کالا ، طبق مقررات مربوط به همه دولت قابل تحمل نیستند و باید در یک اساسنامه خاص مورد توجه قرار گیرند. بنابراین ، با ادامه مطالبات اجتناب ناپذیر در صورت عدم وجود یک قانون قانونی ، ایالت ها خطر غیرضروری را برای دارندگان و صاحبان رمزنگاری تحمیل می کنند.

درمجموع ، شرکت هایی که در فضای رمزنگاری فعالیت می کنند ، باید این سؤالات را با دقت در نظر بگیرند و تلاش های اجتناب ناپذیر قانونگذاری دولت ها را برای اصلاح (یا تفسیر) قوانین املاک غیرقانونی خود نظارت کنند تا مستلزم جلوگیری از رمزنگاری ناشناخته باشند.

این مقاله لزوماً منعکس کننده نظر دفتر امور ملی ، شرکت ، ناشر قانون بلومبرگ و مالیات بلومبرگ یا صاحبان آن نیست.

اطلاعات نویسنده

مایکل Giovaini با تیم های مالیاتی غیرقانونی Alston & Bird و تیم های مالیاتی ایالتی و محلی شریک است.

ما دوست داریم صدای هوشمند و اصلی شما را بشنویم: برای ما بنویسید