وقتی وقت آن رسیده است که در مورد باز کردن موقعیت فکر کنیم ، آخرین مرحله ای که من نیاز دارم تأیید ورود است.

شرایط من ایجاد شد تا بهترین فرصت را برای سودآوری به من بدهد ، در حالی که من را از معامله هایی که احتمال موفقیت کمتری دارند ، دور نگه می دارم.

شرایط ورود من عبارتند از:

1. آیا قیمت در منطقه ای است که با تجزیه و تحلیل من مطابقت دارد؟
2. آیا با ورود قیمت به آن منطقه ، واگرایی حرکت دارم؟
3. آیا الگوهای شمعدانی وارونگی موجود در آن منطقه دارم؟
4. اگر شرایط 1-3 همه برآورده شود ، آیا سرمایه کافی برای تجارت در ارتباط با خطر در این مجموعه خاص دارم؟

پس از این فرآیند ، من به دنبال مجموعه ای از شرایطی که مبتنی بر قوانین هستند و در سیستم کلی من گنجانده شده است ، می توانم ورودی های خود را واجد شرایط کنم.

اکنون ، بیایید این 4 شرط را به مراحل عملی تقسیم کنیم:

وضعیت ورود 1: تجزیه و تحلیل

ما امروز به همه جزئیات نمی پردازیم ، اما هدف کلی من این است:

تعیین روند اصلی ، و پیوستن به آن روند در پایان اصلاحات با هرچه خطر کم.

برای انجام این کار ، من الگوهای اصلاحی را دنبال می کنم و شناسایی می کنم و مناطقی را که به احتمال زیاد به پایان می رسند ، نشان می دهم.

وضعیت ورود 2: واگرایی حرکت

من فقط از یک شاخص در استراتژی خود استفاده می کنم ، زیرا بیشتر به تجزیه و تحلیل عملکرد خالص قیمت توجه می کنم.

این شاخص بخشی از شرایط ورود من را تشکیل می دهد و یک راه عالی برای تشخیص خشک شدن حرکت است زیرا قیمت به منطقه ای می رود که می خواهم از آن تجارت کنم.

با استفاده از فقط هیستوگرام یک نشانگر MACD در مثال زیر ، می توانید کاملاً واضح است که با ادامه حرکت قیمت به سمت پایین ، حرکت شروع به کاهش می کند.

به این واگرایی Momentum گفته می شود.

شرط ورود 3: الگوهای شمعدان وارونگی

بیشتر استراتژی های ورود به ناچار به سرنخ هایی که قیمت بعدی را انجام می دهد ، به سازندهای شمعدانی متکی هستند.

مطالعه دقیق نقاط عطف اصلی و جزئی در هر نمودار و در هر بازه زمانی ، طیف گسترده ای از الگوهای شمعدانی را قبل از معکوس قیمت در آن مناطق نشان می دهد.

همانطور که در درس های قبلی بحث شد ، من فقط 3 الگوی و هر ترکیبی از آن را دنبال می کنم. آنها همچنین سیگنال تأیید پیش فرض هستند که من برای سفارشات خود نیاز دارم:

1. شمعدان های وارونه
2. شمعدان های چکش
3. Doji's Pleanked

وضعیت ورود 4: توجه به خطر

آخرین شرط این سؤال را ایجاد می کند: آیا می توانم این تجارت را انجام دهم؟

اگر جواب مثبت است - و اندازه حساب من اجازه می دهد - من بلافاصله ورودی خود را قرار می دهم و سفارشات ضرر را بدون تردید متوقف می کنم.

خطر این تجارت در پارامترهای من به خوبی بود. من سفارشات خود را به صورت استراتژیک در بالا و زیر شمعدان وارونگی قرار دادم.

این تجارت در یک جفت فارکس بود و بیشتر کارگزاران به معامله گران این امکان را می دهند که اندازه موقعیت خود را در هر تجارت داده شده تنظیم کنند.

در اصل ، هر معامله گر می توانست این تجارت را با ریسک بسیار کمی انجام دهد.

به عنوان مثال ، هنگام معاملات معاملات آتی ، معامله گران با قراردادهای معاملاتی باقی مانده اند که سود/ضرر مشخصی دارند و به همین دلیل آخرین شرط ورود بسیار مهم است:

اگر این شمعدان وارونه بر روی کالایی مانند روغن خام بود ، می توانست خطر بسیار بزرگتر باشد.

استفاده از این تکنیک ها

تکنیک های ورود به تجارت باید همه با هدف دستیابی به دو هدف مهم انجام شود: تأیید و کاهش خطر.

معامله گران حرفه ای استادان مدیریت ریسک و مقیاس سود خود را فراتر از ضرر و زیان خود قرار می دهند.

تأیید ورود شاید مهمترین گام در هر استراتژی باشد ، اما این فقط یک مرحله از روند من است.

من از ترکیبی از روش هایی استفاده می کنم که به نظر می رسد برای تجزیه و تحلیل کم خطر و کم خطر بسیار مؤثر است.

با تشکر از شما برای خواندن ، و اگر شما آماده هستید تا ببینید که چگونه همه استراتژی ها و تکنیک های من برای تشکیل یک سیستم کامل با هم کار می کنند ، من به شدت توصیه می کنم نگاهی به دوره EPS خود بیندازم.

این به من این امکان را می دهد تا به معامله گران از سراسر جهان کمک کنم تا در تجارت سازگاری پیدا کنند ، و این یک احساس باورنکردنی است که می بینم استراتژی من به دیگران کمک می کند تا در یک جریان درآمد قابل اعتماد قفل شوند.

شما ناامید نخواهید شد