امتیازات محوری به چه معنی است؟

بازارهای سهام عدالت به سطح پشتیبانی و مقاومت مهمی می روند که می تواند منجر به حرکات بزرگ در هر جهت شود. نقاط محوری به شما در یافتن آن سطوح کمک می کنند.

بعد

سطح پشتیبانی و مقاومت اغلب نقاط قیمت را در جایی که حرکات اصلی در آن صورت می گیرد مشخص می کند ، اما چگونه پشتیبانی و مقاومت را شناسایی می کنید؟معامله گران از روشهای بسیاری برای یافتن این زمینه های کلیدی ، از جمله مناطق گذشته مورد علاقه ، معادلات ریاضی ساده و مدلهای تجاری پیچیده رایانه ای استفاده می کنند. غالباً ، ابزارهای ساده ، عینی و به راحتی محاسبه شده بهترین هستند زیرا آنها تمایل دارند به مرور زمان انجام دهند و در طیف گسترده ای از بازارها و بازارها کار کنند. یکی از نشانگرهای متناسب با این معیارها ، نقطه محوری وودی است. ما در مورد نحوه محاسبه ، تفسیر و استفاده از این ابزار فنی ، با تمرکز بر تجارت روز و معاملات نوسان بحث خواهیم کرد.

نقطه محوری Woodie سطحی است که در آن جهت بازار برای روز تغییر می کند. از نقاط محوری وودی برای تعیین سطح معاملاتی استفاده می شود که در آن روند تمایل به تغییر جهت و هدایت به پشتیبانی و مقاومت احتمالی دارد. آنها به گونه ای طراحی شده اند که به جای شاخص های عقب مانده ، شاخص های پیش بینی روند هستند.

از بعضی جهات ، نقاط محوری می توانند یک پیشگویی خود تحقق بخش باشند. بسیاری از معامله گران از آنها پیروی می کنند و این باعث می شود بازار در این سطوح واکنش نشان دهد.

محاسبه

در این روز و سن محاسبات فوری ، ممکن است صحبت در مورد محاسبه دستی به نظر برسد. در صورت امکان درک ریاضیات در پشت شاخص های خود مهم است.

برای محاسبه محورهای Woodie از فرمول های زیر استفاده کنید. R1-R3 نشانگر سطح مقاومت است. PP به نقطه محوری اشاره دارد. S1-S3 سطح پشتیبانی است. سطح پشتیبانی و مقاومت که از فرمول ها محاسبه می شود ، محدوده معاملات بالقوه برای جلسه معاملاتی بعدی را نشان می دهد.

برای محاسبه سطح محوری ، ما به سه قیمت نیاز داریم که عبارتند از:

H = قیمت بالای روز قبل L = قیمت پایین روز گذشته = قیمت افتتاحیه روز جاری

فرمول نقطه محوری:

pp = (h + l + (o * 2)) / 4

سپس سطح پشتیبانی و مقاومت محاسبه می شود. سطح پشتیبانی و مقاومت اول با استفاده از تفاوت بین نقطه محوری و قیمت های بالا و پایین روز قبل محاسبه می شود:

r1 = (2 * pp) - l s1 = (2 * pp) - h

سطح پشتیبانی و مقاومت دوم بر اساس عرض دامنه معاملات (بالا - پایین) است و به صورت محاسبه می شود:

r2 = pp + (h - l) s2 = pp - (h - l)

سطح پشتیبانی و مقاومت سوم به این صورت محاسبه می شود:

R3 = H + 2 * (pp - l) s3 = l - 2 * (h - pp)

این قیمت ها به طور کلی از نمودار روزانه یک سهام یا قرارداد آتی گرفته می شوند ، اما نقطه محوری نیز می تواند با استفاده از اطلاعات از نمودارهای ساعتی محاسبه شود. بیشتر معامله گران ترجیح می دهند محورها و همچنین سطح پشتیبانی و مقاومت را از نمودارهای روزانه بگیرند و سپس آن ها را در نمودارهای داخل گروهی اعمال کنند (به عنوان مثال ، ساعتی ، هر 30 دقیقه یا هر 15 دقیقه). اگر یک نقطه محوری با استفاده از اطلاعات قیمت از یک بازه زمانی کوتاه تر محاسبه شود ، این امر باعث کاهش دقت و اهمیت آن می شود.

تحلیل و بررسی

مهمترین سطح خود سطح محوری است ، بالاتر یا پایین که حرکت قیمت به سمت سطح پشتیبانی و مقاومت رخ خواهد داد.

برای یک شاخص سهام بسیار نادر است که به سطح R3 یا S3 روزانه خود ضربه بزند. اگر یک بازار یا سهام شخصی تا R2 تظاهرات کند یا تا S2 بفروشد ، این اغلب به پایان می رسد که زیاد یا پایین روز باشد. دانستن این امر به خلق و خوی احساسات شما کمک می کند و شما را در پی دنبال کردن این سیستم نگه می دارد.

در زمینه استفاده از این شاخص ، ما نقطه محوری را برای یک روز خاص در نظر می گیریم. این به ما امکان می دهد سه قانون اساسی را برای تجارت با محوری ها به دست آوریم:

• اگر بازار/سهام بالاتر از نقطه محوری باشد ، تعصب روز در سمت طولانی است. خرید توصیه می شود.
• اگر بازار/سهام زیر نقطه محوری معامله شود ، تعصب روز در سمت کوتاه است. فروش کوتاه استراتژی ارجح خواهد بود.

اگر بازار شکاف یا شکاف را باز کند و در نزدیکی R2/R3 یا S2/S3 معامله شود ، تمایل به تجارت به سمت محوری نشان می دهد. بنابراین ، قاعده کلی برای پیروی از این است که "از خرید بالا یا فروش پایین" خودداری کنید. اگر هر یک از S1 یا R1 نفوذ کند ، این نقاط شکست نقش آنها را معکوس می کنند. یعنی اولین پشتیبانی (S1) به مقاومت جدید (R1) تبدیل می شود.