سرمایه گذاری

توسط کریستین کریگ ، BSC (Hons) ، MBA

بررسی شده توسط اندرو آلمیدا ، CFA

27 دسامبر 2022

سرمایه در گردش معیار نقدینگی یک شرکت است ، به ویژه سلامت مالی کوتاه مدت آن و اینکه آیا این پول را برای فعالیت های عادی تجاری در اختیار دارد یا خیر.

این تعداد تفاوت بین دارایی های فعلی یک شرکت و بدهی های جاری است:

سرمایه در گردش = دارایی های جاری - بدهی های جاری

سرمایه در گردش در هنگام ارزیابی سلامت مالی یک شرکت تعداد مهمی است ، زیرا تعداد مثبت نشانه خوبی است در حالی که یک شماره منفی می تواند نشانه ای از یک تجارت ناکام باشد.

توجه داشته باشید ، سرمایه در گردش نیز به عنوان سرمایه در گردش خالص شناخته می شود.

در زیر یک مرور کلی از سرمایه در گردش از جمله نحوه محاسبه آن ، نحوه استفاده از آن ، مدیریت سرمایه در گردش و نسبت آن و عواملی که بر سرمایه در گردش تأثیر می گذارد ، آورده شده است.

سرمایه در گردش چیست؟

سرمایه در گردش اندازه گیری نقدینگی یک شرکت است. در اصل ، سلامت مالی کوتاه مدت را ارزیابی می کند زیرا نشان می دهد که آیا یک شرکت پول کافی برای ادامه کار دارد یا خیر.

برای مرجع ، نقدینگی به تبدیل دارایی ها به پول نقد اشاره دارد. مایع بودن به این معنی است که یک شرکت می تواند تفاوت بین پول نقد و پول نقد را که از تجارت خارج می شود ، یا به عبارت دیگر ، تفاوت بین دارایی های فعلی و بدهی های آن را پوشش دهد.

در حسابداری ، کلمه "فعلی" به دارایی ها و بدهی هایی اشاره دارد که می توانند در کمتر از یک سال فروخته یا استفاده شوند. این بدان معنی است که آنها نقدی یا نقدی مانند آن محسوب می شوند.

در زیر یک جدول با نمونه ای از دارایی ها و بدهی های فعلی قرار دارد:

دارایی های فعلی

بدهی های فعلی

مواد اولیه یا لوازم

موجودی یا کالاهای نهایی

صورتحساب های پرداخت نشده یا حساب های دریافتنی

آب و برق و اجاره

اگر دارایی های کوتاه مدت یک شرکت برای پوشش بدهی های کوتاه مدت آن کافی نباشد ، ممکن است این شرکت برای تأمین این بدهی ها مجبور به فروش دارایی بلند مدت شود. نمونه ای از دارایی بلند مدت می تواند ماشین آلات ، ساختمانها و غیره باشد.

در این حالت ، این شرکت غیرقانونی تلقی می شود. یک شرکت غیرقانونی ممکن است نیاز به جمع آوری سرمایه بیشتر داشته باشد ، از جمله با گرفتن بدهی بیشتر یا حتی اعلام ورشکستگی. شرکت های موجود در این موقعیت سالم تلقی نمی شوند.

این همان چیزی است که تعداد سرمایه در گردش به شرکت ها کمک می کند تا ارزیابی کنند. به طور خلاصه ، به این سؤال پاسخ می دهد "این تجارت چقدر از نظر مالی سالم است؟"با تعیین نقدینگی کوتاه مدت.

این همچنین بخشی از یک استراتژی تجاری به نام مدیریت سرمایه در گردش است که از سه نسبت استفاده می کند تا از تعادل خوب بین مایع ماندن و استفاده از منابع کارآمد اطمینان حاصل شود. اینها در بخش بعدی تحت پوشش قرار می گیرند.

خلاصه

محاسبه سرمایه در گردش به شرکتها کمک می کند تا تفاوت دارایی های فعلی و بدهی های خود را درک کنند. این نشان می دهد که آیا آنها پول کافی برای ادامه کار دارند ، نقدینگی و سلامت مالی کوتاه مدت خود را ارزیابی می کنند.

سرمایه در گردش چگونه محاسبه می شود؟

سرمایه در گردش تفاوت بین دارایی های فعلی یک شرکت و بدهی های جاری است.

هر دوی این شماره ها را می توان در ترازنامه یافت ، که در پرونده 10-Q یا 10-K یک شرکت ، صفحه روابط سرمایه گذار آن یا در سایت های داده مالی مانند تجزیه و تحلیل سهام ذکر شده است.

در اینجا نحوه محاسبه سرمایه در گردش آورده شده است:

سرمایه در گردش = دارایی های جاری - بدهی های جاری

محاسبه مثال

در زیر یک محاسبه نمونه از سرمایه در گردش برای یک تولید کننده پوشاک آورده شده است.

این شرکت دارای 500000 دلار دارایی فعلی است که شامل پول نقد ، پارچه و لباس های تمام شده است. بدهی های فعلی آن 350،000 دلار است که شامل صورتحساب و بدهی های کوتاه مدت است.

در اینجا محاسبه است:

500،000 دلار - 350،000 دلار = 150،000 دلار

این بدان معناست که این شرکت 150،000 دلار در دسترس دارد و این نشان می دهد که توانایی تأمین اعتبار تعهدات کوتاه مدت خود را دارد. این نشانه یک تجارت سالم است.

اگر این تعداد معکوس شود و شرکت 500000 دلار بدهی و 350،000 دلار دارایی داشته باش د-به معنای سرمایه در گردش آ ن-150،000 دلا ر-در تحقق تعهدات کوتاه مدت خود ناکام است و نیاز به تأمین اعتبار اضافی دارد یا به طور بالقوه پیش فرض اعتباری را ایجاد می کند.

سرمایه در گردش کمی شبیه به داشتن پول نقد یا پس انداز در یک حساب کوتاه مدت در مقابل داشتن پول در یک خانه یا دارایی دیگر است که شما قصد ندارید فوراً بفروشید.

هرچه یک تجارت مازاد بیشتر داشته باشد ، در مواقع عدم اطمینان اقتصادی ، بالشتک بیشتری نیز دارد. از طرف دیگر ، بیش از حد پول نقد بیش از حد استفاده کارآمد از سرمایه نیست. این یک تعادل است

از کجا می توان سرمایه در گردش ذکر شده را پیدا کرد

برای شرکت های بازرگانی عمومی ، احتمالاً نیازی به محاسبه سرمایه در گردش خودتان ندارید.

به عنوان مثال ، در زیر تصویری از داده های ترازنامه جانسون و جانسون (JNJ) آورده شده است. کل دارایی های جاری و کل بدهی های جاری هر دو ذکر شده است ، و همچنین سرمایه در گردش ، که قبلاً برای شما محاسبه شده است.

خلاصه

سرمایه در گردش با کسر بدهی های جاری از دارایی های فعلی محاسبه می شود. اعداد مورد نیاز برای محاسبه را می توان در ترازنامه یک شرکت یا در وب سایت های داده سهام یافت.

چرا سرمایه در گردش مفید است؟

سرمایه در گردش عددی است که هم برای شرکت ها و هم برای سرمایه گذاران مفید است ، زیرا نشان می دهد که آیا یک شرکت مایع است یا خیر. همچنین می تواند بینش در مورد کارآیی ارائه دهد.

این یک معیار نقدینگی و سلامت مالی است

اگر یک شرکت دارای شماره سرمایه در گردش مثبت باشد ، این بدان معنی است که دارایی های فعلی آن از بدهی های فعلی خود بیشتر است. به عبارت ساده ، این نشان می دهد که این شرکت می تواند به اندازه کافی به پول نقد برای تأمین نیازهای کوتاه مدت خود دسترسی پیدا کند.

یک شرکت در این موقعیت از نظر مالی قوی و موقعیت مکانی برای پیشبرد آن است.

اگر از طرف دیگر ، یک شرکت دارای شماره سرمایه در گردش منفی باشد ، پس از آن توانایی پوشش کلیه بدهی های کوتاه مدت یا نیازهای نقدی خود را با استفاده از دارایی های فعلی خود ندارد.

اگر ناگهان نیاز به پرداخت بدهی داشته باشند ، یک شرکت در این شرایط نیاز به فروش دارایی بزرگتر مانند تجهیزات یا ملک دارد. یا ، آنها می توانند با گرفتن بدهی بیشتر ، جمع آوری بودجه را در نظر بگیرند. در بدترین حالت ، شرکت ممکن است نیاز به اعلام ورشکستگی داشته باشد.

چنین شرکت هایی نقدینگی ضعیفی دارند ، به این معنی که از نظر مالی ضعیف هستند.

این یک شاخص کارآیی عملیاتی است

سرمایه در گردش همچنین نشانگر بهره وری عملیاتی یک شرکت است ، زیرا شرکت هایی که سرمایه در گردش زیادی دارند می توانند تصمیم بگیرند از این رشد استفاده کنند.

این به وضوح گزینه ای برای شرکت هایی با سرمایه در گردش منفی نخواهد بود ، زیرا آنها حتی نمی توانند بدهی های کوتاه مدت خود را پوشش دهند.

با این حال ، به خاطر داشته باشید که مانند همه شاخص های مالی ، سرمایه در گردش باید در کنار سایر معیارها استفاده شود تا تصویری کامل از وضعیت مالی یک شرکت بدست آورند.

خلاصه

سرمایه در گردش اقدامات سلامت مالی کوتاه مدت و کارآیی عملیاتی را انجام می دهد. به طور خلاصه ، یک شماره سرمایه در گردش مثبت نشانه قدرت مالی است ، در حالی که تعداد منفی نشانه سلامت ضعیف است ، اگرچه هنوز هم در نظر گرفتن تصویر بزرگتر مهم است.

مدیریت سرمایه در گردش و نسبت های مالی

مدیریت سرمایه در گردش یک استراتژی تجاری است که شرکت ها برای نظارت بر چگونگی استفاده از دارایی ها و بدهی های فعلی خود از آنها استفاده می کنند.

مدیریت سرمایه در گردش بر حفظ جریان نقدی کافی است که می تواند بدهی های کوتاه مدت مانند هزینه های عملیاتی یا تعهدات بدهی را برآورده کند. این کار با نظارت بر نسبت های مختلف انجام می شود که برای اطمینان از استفاده از منابع خود از منابع خود استفاده می کنند.

ایده اصلی این است که دارایی های پول نقد یا پول نقد کافی داشته باشید-یعنی مواردی که می توانند در کمتر از 12 ماه به پول نقد تبدیل شوند-برای پوشش هرگونه بدهی کوتاه مدت.

این تمرکز همچنین مقدار زمان لازم برای تبدیل دارایی ها را به حداقل می رساند ، که به عنوان چرخه عملیاتی خالص یا چرخه تبدیل نقدی شناخته می شود.

مدیریت سرمایه در گردش به مدیریت کارآمد چرخه تبدیل پول نقد متکی است ، این رابطه فعالیتهای کلیدی است که از طریق نسبت های مالی قابل مشاهده است.

نسبت ها نسبت فعلی ، نسبت جمع آوری و نسبت گردش مالی موجودی هستند.

در نهایت ، این نسبت ها اندازه گیری چگونگی مدیریت سرمایه در گردش است.

نسبت فعلی

نسبت فعلی نشان می دهد که یک شرکت چقدر قادر به بدهی های کوتاه مدت است. این شبیه به محاسبه سرمایه در گردش است ، همانطور که از همان ورودی ها استفاده می شود ، اما در عوض به یک نسبت منجر می شود.

در اینجا فرمول است:

نسبت فعلی = دارایی های فعلی / بدهی های جاری

اگر نسبت فعلی زیر یک باشد ، احتمالاً یک شرکت برای پوشش بدهی های فعلی خود ، مانند پرداخت تأمین کنندگان یا بدهی های کوتاه مدت ، تلاش خواهد کرد.

همانطور که قبلاً اشاره شد ، این نشانه سلامت مالی ضعیف است و به این معنی است که یک شرکت ممکن است نیاز به فروش دارایی بلند مدت ، بدهی یا حتی اعلام ورشکستگی داشته باشد.

با این وجود ، توجه به این نکته حائز اهمیت است که گاهی اوقات یک نسبت زیر یک طبیعی است ، اگرچه تحقیقات بیشتر لازم است.

اکثر شرکت ها نسبت به نسبت 1. 2-2. 0 هدف از این نشان می دهند که این شرکت نقدینگی خوبی دارد اما با نگه داشتن ابزارهای نقدی یا نقدی مانند که درآمد ایجاد نمی کنند ، پول هدر نمی دهد. شرکت هایی با نسبت بالاتر از دو احتمالاً فقط این کار را انجام می دهند (1).

نسبت مجموعه

نسبت این مجموعه به این موضوع می پردازد که یک شرکت چگونه می تواند با استفاده از آنها با اعتبار ، از مشتریانی که با اعتبار پرداخت می کنند ، پرداخت کند.

اگر شرکت خوب باشد که مشتریان خود را در مدت زمان لازم بپردازند اما اگر نه ، بالاتر باشد ، این نسبت پایین خواهد بود.

به طور موثری ، این نسبت به این موضوع می پردازد که یک شرکت به راحتی می تواند حساب های خود را به پول نقد تبدیل کند.

در اینجا فرمول است:

نسبت جمع آوری = (روز در دوره حسابداری x متوسط حساب های معتبر قابل دریافت) / کل فروش خالص اعتبار در دوره

نسبت گردش مالی موجودی

نسبت گردش مالی موجودی به این موضوع می پردازد که یک شرکت موجودی خود را مدیریت می کند ، که یکی دیگر از جنبه های مدیریت دارایی های نقدی و نقدی است که به سرمایه در گردش می رود.

تعادل در اینجا بین داشتن موجودی کافی برای تأمین نیازهای مشتری و از دست دادن هیچگونه فروش ، در مقابل داشتن پول بیش از حد در موجودی است.

در اینجا فرمول است:

نسبت گردش مالی موجودی = هزینه کالاهای فروخته شده / میانگین موجودی ترازنامه

اگر یک شرکت نسبت به همسالان خود نسبت کمی داشته باشد ، پس بسیاری از محصولات موجودی خود را نمی فروشد و مدیریت موجودی آن احتمالاً ناکارآمد است.

اگر این نسبت نسبت به همسالان زیاد باشد ، این شرکت موجودی خود را بسیار محکم اجرا می کند و اگر محصولات کافی برای پوشش تقاضا نداشته باشد ، می تواند فروش خود را از دست بدهد.

خلاصه

مدیریت سرمایه در گردش ، تجزیه و تحلیل نزدیک دارایی ها و بدهی ها است که بر حفظ جریان نقدی کافی برای پوشش بدهی های کوتاه مدت متمرکز است. این به چند نسبت کلیدی متکی است: نسبت فعلی ، نسبت جمع آوری و نسبت گردش مالی موجودی.

عواملی که بر سرمایه در گردش تأثیر می گذارد

نیازهای سرمایه در گردش بر اساس صنعت و مدل تجاری متفاوت است. در زیر اطلاعات بیشتری در مورد بخش های خاص و همچنین عوامل اضافی که نقش دارند.

هنجارهای سرمایه در گردش بر اساس بخش متفاوت است

صنایع مختلف هنجارهای مختلفی در مورد آنچه در نظر گرفته می شود تعداد ایده آل دارند.

نکته اصلی در اینجا چرخه تولید است ، زیرا این مدت زمانی است که شرکت برای تولید دارایی های مایع از عملیات خود طول می کشد.

برخی از بخش ها ، مانند تولید ، چرخه تولید طولانی تر دارند ، به این معنی که برای تولید پول نقد از عملیات اصلی خود زمان بیشتری طول می کشد. این صنایع از آنجا که گزینه های کمتری برای تأمین نیازهای فوری نقدینگی دارند ، نیازهای سرمایه در گردش بالاتری دارند.

بخش هایی با گردش سریعتر ، مانند اکثر صنایع خدماتی ، به سرمایه در گردش احتیاج ندارند زیرا می توانند به دلیل ماهیت تجارت ، وجوه کوتاه مدت را راحت تر جمع کنند.

سایر عواملی که بر نیازهای سرمایه در گردش تأثیر می گذارد

در درک اینکه آیا یک شرکت یا بخش نیازهای سرمایه در گردش بالاتری خواهد داشت ، نگاه کردن به مدل کسب و کار و چرخه عملیاتی مفید است.

چرخه عملیاتی تعداد روزهای بین زمانی است که یک شرکت مجبور است پول خود را برای موجودی خرج کند در مقابل هنگام دریافت پول از فروش آن موجودی.

چگونه و هنگامی که شرکت ها باید هزینه های منظم را تأمین کنند نیز مرتبط است.

به عنوان مثال ، خرده فروشی را در نظر بگیرید. خرده فروشی تمایل به چرخه کار طولانی دارد زیرا شرکت ها مجبور هستند سهام خود را مدت طولانی قبل از فروش آن خریداری کنند. این امر به ویژه در مورد فروشگاه های فیزیکی صادق است.

به طور کلی ، فروشگاه ها کالاهای خود را در روز یکی از فعالیت ها نمی فروشند. بنابراین ، الگوی کسب و کار آنها به آنها نیاز دارد تا سرمایه در گردش بالاتری در قالب موجودی داشته باشند. این امر به این دلیل است که اگر ناگهان نیاز به پرداخت بدهی داشته باشند ، نمی توانند به فروش اعتماد کنند.

خرده فروشی همچنین دارای دوره های فروش بالایی است که باید برای آنها آماده شود ، مانند تعطیلات. در این دوره ها ، سرمایه در گردش باید حتی قابل توجه تر باشد.

این را با بسیاری از صنایع فنی تضاد کنید ، که حتی ممکن است یک محصول فیزیکی نیز به فروش نرسد. در این موارد ، سرمایه در گردش کمتر است زیرا موجودی بزرگی در آن ذخیره نمی شود.

نمونه ای از این امر می تواند یک شرکت نرم افزاری آنلاین باشد که در آن مشتریان پس از خرید محصول را بارگیری می کنند. بعضی اوقات ، شرکتی مانند این حتی می تواند با داشتن یک سرمایه در گردش منفی از بین برود.

علاوه بر این ، اگر این شرکت کوچک بود ، احتمالاً می تواند برای مدتی در مقدار بسیار کمی از سرمایه در گردش زنده بماند. این چیزی است که باید هنگام ارزیابی استارت آپ ها در نظر داشته باشید.

با رشد یک شرکت ، هزینه های سربار آن افزایش می یابد. بنابراین ، مهم است که با بزرگتر شدن یک شرکت و افزایش سرمایه در گردش ، توجه به این تعداد را حفظ کنید. شروع یک استارتاپ یک چیز است ، اما مدیریت آن از طریق رشد در کل دیگر است.

خلاصه

آنچه در نظر گرفته می شود یک تعداد خوب یا عادی برای سرمایه در گردش ، از نظر صنعت ، طول چرخه عملیاتی ، جدول زمانی ، اندازه شرکت و سایر عوامل متفاوت است.

غذای آماده

سرمایه در گردش با ارزیابی میزان مایع در هنگام دارایی و بدهی ، سلامت مالی یک شرکت را فاش می کند.

شرکت هایی که دارای یک سرمایه در گردش مثبت هستند در موقعیت خوبی قرار دارند تا بتوانند با استفاده از دارایی های فعلی خود ، بدهی های فعلی خود را پوشش دهند.

برعکس برای شرکت هایی که دارای سرمایه در گردش منفی هستند ، که ممکن است نیاز به تأمین اعتبار داشته باشند ، مانند با گرفتن بدهی یا فروش سهام یا اعلام ورشکستگی.

علاوه بر این ، شرکت هایی با سرمایه در گردش جامد در موقعیت خوبی برای پرداخت هزینه های کوتاه مدت غیر منتظره و همچنین برای رشد تجارت خود قرار دارند.

آنچه در نظر گرفته می شود تعداد سرمایه در گردش خوب یا عادی از نظر صنعت متفاوت است ، زیرا ارتباط نزدیکی با مدل کسب و کار و چرخه عملیاتی دارد - یعنی وقتی پول نقد وارد و خارج می شود.

سرمایه در گردش نیز بخشی از مدیریت سرمایه در گردش است ، که راهی برای شرکت ها است تا اطمینان حاصل کنند که آنها به اندازه کافی نقدی هستند اما هنوز هم از پول نقد و دارایی استفاده می کنند.

به خاطر داشته باشید که در حالی که سرمایه در گردش هنگام ارزیابی سرمایه گذاری های احتمالی بسیار مفید است ، همیشه باید در متن و در کنار سایر معیارها در نظر گرفته شود.

برای ارزیابی بهتر مالی یک شرکت ، داشتن یک دیدگاه کاملاً گرد است.